1
00:00:04,671 --> 00:00:07,367
(เสียงพูดคุยแผ่วเบาจากบริเวณใกล้เคียง)

2
00:00:17,951 --> 00:00:19,578
มอลลี่!

3
00:00:22,422 --> 00:00:23,889
มอลลี่ คุณจะพลาดงานปาร์ตี้

4
00:00:40,573 --> 00:00:43,667
คุณจะทำอย่างไร? คุณจะทำอย่างไร?
ดีมากที่ได้พบคุณ

5
00:00:43,777 --> 00:00:45,574
และคุณ.

6
00:00:48,581 --> 00:00:50,208
โอ้พระเจ้า...

7
00:01:00,260 --> 00:01:02,125
(กระซิบ)

8
00:01:02,929 --> 00:01:05,796
คุณออกไปข้างนอก ออกไปข้างนอก

9
00:01:37,130 --> 00:01:42,466
- แคลร์ สาวน้อยคนนั้นคือใคร?
- โอ้ที่รัก...

10
00:01:42,569 --> 00:01:45,834
ผู้หญิงตัวเล็กที่น่าสงสาร
เธอคงสูญเสียตัวตนไปแล้ว

11
00:01:45,939 --> 00:01:50,876
- คุณเป็นใครลูก?
- ฉันมอลลี่ กิบสัน ได้โปรด

12
00:01:50,977 --> 00:01:55,471
- ฉันมากับมิสบราวนิ่งส์
- ชาวฮอลลิงฟอร์ด ฉันเห็น.

13
00:01:55,582 --> 00:01:57,948
เธอหน้าซีดมาก แคลร์

14
00:01:58,084 --> 00:02:01,281
พาเธอเข้าไปในบ้าน
และปล่อยให้เธอนอนอยู่ในห้องของคุณ

15
00:02:01,421 --> 00:02:05,983
- ฉันจะส่งอาหารให้เธอ
- ใช่ แน่นอน เลดี้แฮเรียต

16
00:02:06,092 --> 00:02:07,389
มาที่รัก

17
00:02:19,439 --> 00:02:22,772
ถอดรองเท้าแล้วนอนบนเตียง

18
00:02:38,958 --> 00:02:45,090
ดูซิว่าเลดี้แฮเรียตส่งอะไรมาให้คุณ
สักหน่อยมั้ย? เลขที่?

19
00:02:46,232 --> 00:02:49,724
อาจจะทีหลัง..เมื่อคุณได้พักผ่อนบ้างแล้ว

20
00:02:50,670 --> 00:02:57,132
ได้โปรดเถอะครับ อย่าปล่อยให้พวกเขาไปโดยไม่มีฉัน
ฉันจะกลับไปพร้อมกับมิสบราวนิ่งส์

21
00:02:57,277 --> 00:03:00,940
อย่าลำบากตัวเองเลยที่รัก ฉันจะดูแล.

22
00:03:31,411 --> 00:03:33,572
(MAN) สวัสดีทุกคน

23
00:03:34,614 --> 00:03:36,946
(พูดคุย)

24
00:03:39,285 --> 00:03:43,187
คุณเห็นหมวกของ Pecksy และ Flapsy หรือไม่?
พวกเขาดูตลกมาก

25
00:03:43,289 --> 00:03:47,055
อย่างน้อยมันก็ผ่านไปอีกปีหนึ่ง

26
00:03:47,160 --> 00:03:51,494
อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว แคลร์ เอาผ้าคลุมไหล่มาให้ฉันหน่อย

27
00:03:52,465 --> 00:03:55,798
โอ้ ขอทรงอวยพรเราและช่วยเราด้วย นี่อะไรอยู่บนเตียง?

28
00:03:55,935 --> 00:03:57,800
ฉันชื่อมอลลี่ กิ๊บสัน ได้โปรด

29
00:03:59,439 --> 00:04:02,840
โอ้... ทำไมฉันถึงลืมคุณไปเลย

30
00:04:02,976 --> 00:04:07,037
ช่างเถอะ. คุณสามารถอยู่ทานอาหารเย็นได้
และกลับบ้านในตอนเช้า

31
00:04:07,180 --> 00:04:11,412
แต่ฉันต้องกลับบ้าน พ่อของฉัน
ต้องการฉัน ฉันจะชงชาให้เขา

32
00:04:11,517 --> 00:04:13,246
คือตอนนี้ช่วยไม่ได้แล้ว

33
00:04:13,386 --> 00:04:18,016
คุณไม่ควรมองข้ามตัวเอง
ในบ้านที่แปลกประหลาด โอ้มาอย่าร้องไห้

34
00:04:19,792 --> 00:04:23,523
ฉันมีสาวน้อยคนหนึ่งที่คิดอะไรไม่ออก
ดีกว่าอยู่ในบ้านหรูๆ แบบนี้

35
00:04:23,663 --> 00:04:26,291
แต่ฉันต้องทิ้งเธอไป
ที่บ้านเมื่อฉันมาที่นี่

36
00:04:26,432 --> 00:04:28,229
ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีเด็กน้อย

37
00:04:28,334 --> 00:04:32,464
แปรงผมแล้วลงมา
และทานของหวานร่วมกับเด็กคนอื่นๆ

38
00:04:44,550 --> 00:04:48,077
สิ่งมีชีวิตในชุดโค้ตสีขาวเรียบๆ นั่นใครกัน?
เธอดูค่อนข้างดุร้ายและแปลก

39
00:04:48,221 --> 00:04:51,952
ฝรั่งเศสฉันกล้าพูด เราสามารถรับพวกมันได้
สำหรับเด็ก ๆ สำเนียงและอื่น ๆ

40
00:04:52,091 --> 00:04:53,786
Bon soir, ma petite, แสดงความคิดเห็น tu t'appelles?

41
00:04:53,926 --> 00:04:56,861
ฉันไม่รู้ภาษาฝรั่งเศสค่ะคุณผู้หญิง
ฉันแค่มอลลี่ กิ๊บสันเท่านั้น

42
00:04:56,963 --> 00:04:59,329
อ๋อ กิ๊บสัน รู้แล้วลูกหมอ..

43
00:04:59,432 --> 00:05:04,995
โอ้โอ้ฉันรู้
ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณผู้หญิงตัวเล็ก โฮ โฮ โฮ

44
00:05:05,104 --> 00:05:07,197
ใครมานอนเตียงฉันเนี่ย?

45
00:05:07,307 --> 00:05:11,607
อะไร ใครนอนอยู่บนเตียงของฉัน?
โฮ โฮ โฮ

46
00:05:11,711 --> 00:05:15,147
โกลดิล็อคส์ตัวน้อย
คุณพูดอะไรเพื่อปกป้องคุณ?

47
00:05:15,281 --> 00:05:20,116
หากท่านโปรดเถิด พระเจ้าข้า มันเป็นผู้หญิงคนนั้น
พวกเขาเรียกเตียงของแคลร์ ไม่ใช่เตียงของเจ้า

48
00:05:20,253 --> 00:05:23,916
- ฉันยืนต่อว่า ฉันยืนต่อว่า
- พ่อของเธออยู่ที่นี่

49
00:05:24,057 --> 00:05:26,855
คุณสามารถหลบหนีได้นะสาวน้อย

50
00:05:28,394 --> 00:05:30,726
ฉันกล้าพูดว่าเธอจะมีความสุขมากขึ้นเมื่ออยู่บ้าน

51
00:05:51,050 --> 00:05:55,544
(สำเนียงสก็อต) แล้วเกิดอะไรขึ้น
คุณคิดถึงชีวิตในหมู่คนรวยไหม?

52
00:05:55,688 --> 00:05:59,385
พวกเขาใจดีกับฉัน แต่ฉันหวังว่า
ฉันไม่เคยต้องไปอีกครั้ง

53
00:05:59,459 --> 00:06:03,225
และอย่าทำนะกูซี่ย์ ถ้าคุณไม่ต้องการ

54
00:06:04,831 --> 00:06:07,391
ฉันดีใจมากที่คุณมาหาฉัน

55
00:06:11,070 --> 00:06:15,336
พ่อครับ ผมอยากได้โซ่ยาวครับ
และยึดเราไว้ที่ปลายแต่ละด้าน

56
00:06:15,441 --> 00:06:18,205
แล้วเราก็จะไม่มีวันสูญเสียกันและกัน

57
00:06:18,311 --> 00:06:23,146
ดังนั้นฉันจะไปประเทศเหมือนลา
มีไม้อุดตันติดอยู่ที่ขาฉันใช่ไหม?

58
00:06:23,282 --> 00:06:26,649
ฉันคงไม่รังเกียจที่จะเป็นคนอุดตัน
ตราบเท่าที่เราผูกพันกัน

59
00:06:26,786 --> 00:06:29,846
ไม่แน่ใจนักว่าฉันอยากจะเป็นลา
(มอลลี่ หัวเราะคิกคัก)

60
00:06:31,491 --> 00:06:33,254
มอลลี่!

61
00:06:42,435 --> 00:06:45,700
- มอลลี่ ที่รัก
- มา.

62
00:06:49,709 --> 00:06:51,176
(ประตูเปิด)

63
00:06:52,745 --> 00:06:57,739
และสิ่งเหล่านี้เช่นกัน หากคุณต้องการสุภาพบุรุษ
ก่อนที่ฉันจะกลับมา

64
00:07:07,026 --> 00:07:12,157
- คุณคิดว่าฉันมีโอกาสกับเธอไหม ทอม?
- ทำไมถามฉัน? ฉันจะรู้ได้อย่างไร?

65
00:07:22,008 --> 00:07:23,942
(พูดคุยและเสียงหัวเราะ)

66
00:07:25,178 --> 00:07:27,578
เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักที่สุดจริงๆ

67
00:07:27,680 --> 00:07:29,238
(ถอนหายใจ)

68
00:07:31,284 --> 00:07:32,842
(เปียโนระยะไกล)

69
00:07:34,720 --> 00:07:36,415
- มาเรีย.
- ครับท่าน?

70
00:07:39,425 --> 00:07:41,586
(เสียงกระซิบที่ไม่ได้ยิน)

71
00:07:49,735 --> 00:07:52,431
(ประตูเปิดและปิด)

72
00:07:56,242 --> 00:07:59,973
มาเรีย มานี่สิ มาเรีย?

73
00:08:04,250 --> 00:08:06,844
- ให้ฉันบันทึกนั้น
- แต่สำหรับคุณมอลลี่ครับ

74
00:08:06,986 --> 00:08:11,047
- เขาบอกว่าฉันควรมอบมันไว้ในมือของเธอเอง
- แล้วคุณจะ.

75
00:08:12,792 --> 00:08:15,784
มอลลี่? มอลลี่! (เปียโนหยุด)

76
00:08:18,464 --> 00:08:21,831
คุณถึงบ้านเร็ว
ฉันขอชาให้คุณหน่อยได้ไหม?

77
00:08:22,835 --> 00:08:27,204
- มันคืออะไร?
- มอบโน้ตให้เธอ มาเรีย แล้วคุณก็ไปได้เลย

78
00:08:30,643 --> 00:08:34,135
- คุณรู้ไหมว่านั่นอาจมาจากใคร?
- ไม่

79
00:08:34,280 --> 00:08:36,077
ดี. ให้มันกับฉัน.

80
00:08:39,018 --> 00:08:41,486
ออกไปได้แล้ว กูซี่ย์ กลับมาที่ตาชั่งของคุณอีกครั้ง

81
00:08:41,621 --> 00:08:44,055
- ฉันไม่รู้ว่ามันมาจากใคร?
- ไม่ใช่ในปัจจุบัน.

82
00:08:45,591 --> 00:08:49,823
ฉันและนักเรียนหมั้นกัน
ในการอภิปรายเรื่องจริยธรรม มอลลี่

83
00:08:49,929 --> 00:08:53,626
คุณ Coxe กำลังโต้เถียงกันเรื่อง "ฆ่าหรือรักษา"

84
00:08:53,733 --> 00:08:57,328
หากเราไม่สามารถรักษาคนไข้ได้
เราควรให้เขาพ้นจากความทุกข์ยาก

85
00:08:57,470 --> 00:09:00,962
- โอ้ จริง ๆ ครับ ผมไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย
- คือว่า คุณบอกเป็นนัยนะ คุณค็อกซ์

86
00:09:01,073 --> 00:09:04,600
แล้วดูสิว่าคุณทำให้ คุณวินน์ ผู้น่าสงสารตกใจขนาดไหน

87
00:09:04,744 --> 00:09:08,441
- คุณวินน์ไม่เห็นด้วยกับการฆาตกรรม ฉันเชื่อว่า
- แน่นอนครับท่าน

88
00:09:08,581 --> 00:09:13,041
มุมมองของฉันเองก็คือมันไม่ได้ทำ
เพื่อกำจัดคนไข้ที่ทำกำไรได้

89
00:09:13,185 --> 00:09:18,213
ตราบใดที่พวกเขาจ่ายเงินสองและหกครั้งมันก็เป็น
หน้าที่ของเราที่จะให้พวกเขามีชีวิตอยู่ให้นานที่สุด

90
00:09:18,357 --> 00:09:21,349
หากพวกเขาไม่สามารถจ่ายเงินได้
นั่นเป็นเรื่องที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

91
00:09:21,460 --> 00:09:23,052
-แต่ท่าน...
- พ่อ.

92
00:09:23,195 --> 00:09:24,457
อะไร

93
00:09:24,597 --> 00:09:27,065
คุณวินน์ คุณก็รู้ว่าพ่อเห็น
คุณแกรนท์เฒ่าทุกวัน

94
00:09:27,199 --> 00:09:30,600
ซึ่งไม่มีเพนนีและเธอก็มี
ยาที่แพงที่สุดที่สามารถหาได้

95
00:09:30,703 --> 00:09:34,867
แม้ว่าฉันจะพบว่ามันยากก็ตาม
ให้รักษาศีลของเราตลอดไป

96
00:09:36,108 --> 00:09:38,804
ไม่เป็นไร คุณวินน์
คุณให้เครดิตคุณ

97
00:09:38,911 --> 00:09:41,937
ผู้ชายบางคนไม่มีหลักการเลย

98
00:09:43,616 --> 00:09:46,676
สุภาพบุรุษทั้งหลาย
ถึงเวลากลับไปสู่ความเป็นทาสของคุณ

99
00:10:25,291 --> 00:10:28,522
อาจารย์ค็อกซ์ ฉันมีใบสั่งยามาให้คุณ

100
00:10:33,733 --> 00:10:35,200
ขออภัยครับท่าน?

101
00:10:36,369 --> 00:10:39,861
ความสุภาพเรียบร้อยหนึ่งออนซ์ หน้าที่สองออนซ์
ความเคารพนับถือหนึ่งเม็ด

102
00:10:39,972 --> 00:10:44,068
ถ่ายสามครั้งต่อวันในอควาปุระ

103
00:10:44,176 --> 00:10:49,614
นั่นน่าจะช่วยบรรเทาความหลงใหลที่เร่าร้อนได้
ซึ่งฉันเข้าใจว่าคุณต้องทนทุกข์ทรมาน

104
00:10:49,715 --> 00:10:52,411
ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็น
ความประพฤติของสุภาพบุรุษครับ

105
00:10:52,518 --> 00:10:56,477
เพื่อสกัดกั้นจดหมายของฉันและเปิดอ่านคำศัพท์
ที่ไม่เคยส่งถึงคุณ

106
00:10:56,589 --> 00:10:59,854
ถ้าคุณบอกฉันว่าคุณรักลูกสาวของฉัน
นั่นคงจะเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

107
00:10:59,992 --> 00:11:04,156
ตอนนี้ฉันต้องเขียนถึงพ่อของคุณและ
ขอให้เขาลบคุณออกจากบ้านของฉัน

108
00:11:04,263 --> 00:11:08,529
ฉันขอร้องว่าอย่าทำอย่างนั้นนะท่าน
ฉันควรจะบอกคุณครับ แต่...

109
00:11:08,668 --> 00:11:11,034
ฉันรู้ว่าคุณจะโกรธฉัน
และห้ามมัน

110
00:11:12,838 --> 00:11:16,865
และฉันก็รักมิสกิบสันครับท่านอย่างสุดซึ้ง
ใครสามารถช่วยมันได้บ้าง?

111
00:11:18,944 --> 00:11:20,571
ก็...

112
00:11:20,713 --> 00:11:26,652
คุณได้จัดการโดยบังเอิญหรือโดยการออกแบบ
เพื่อพูดสิ่งที่ถูกต้องสักครั้ง

113
00:11:26,752 --> 00:11:32,588
ฉันขอได้ไหมว่าจดหมายฉบับนี้เป็นความพยายามครั้งแรกของคุณ?
เธอไม่รู้ถึงความหลงใหลของคุณเป็นอย่างอื่นเหรอ?

114
00:11:32,692 --> 00:11:34,284
- ครับท่าน.
- ดี.

115
00:11:36,295 --> 00:11:41,198
เอาล่ะ ฟังฉันนะ คุณค็อกซ์
นี่คือเด็กหญิงกำพร้าอายุเพียงสิบเจ็ดปี

116
00:11:41,333 --> 00:11:44,700
เธอยังเด็กเกินไปสำหรับเรื่องทั้งหมดนี้
และไม่ใช่สิ่งที่คุณมาที่นี่

117
00:11:44,837 --> 00:11:48,466
หากคุณสามารถให้ฉันคำพูดของคุณว่า
จะไม่มีเรื่องไร้สาระนี้อีกต่อไป

118
00:11:48,574 --> 00:11:53,841
บางทีฉันอาจจะพิจารณาใหม่
และปล่อยให้คุณอยู่ คุณเข้าใจไหม?

119
00:11:53,946 --> 00:11:55,811
- ครับท่าน.
- ดี.

120
00:11:56,716 --> 00:11:58,684
ไม่ว่ายังไง ลูกสาวของฉันก็กำลังจะจากเราไปเร็วๆ นี้

121
00:11:58,784 --> 00:12:02,914
เพื่อจะได้ไปเยี่ยมเยียนกันต่อไป
ถึงสไควร์และคุณนายแฮมลีย์...

122
00:12:03,055 --> 00:12:04,818
ที่แฮมลีย์ ฮอลล์

123
00:12:07,393 --> 00:12:09,156
บ่ายนี้?

124
00:12:09,261 --> 00:12:12,594
- ทำไมคุณไม่อยากไป Goosey?
- ฉันไม่รู้.

125
00:12:12,698 --> 00:12:17,499
- ฉันไม่เคยไปโดยไม่มีคุณมาก่อน
- ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีจุดเริ่มต้น

126
00:12:17,636 --> 00:12:21,197
คุณแฮมลีย์ได้รับการสอบถาม
เพื่อพบคุณเป็นเวลานาน

127
00:12:21,307 --> 00:12:25,710
เธอไม่สบายนะ ผู้หญิงที่น่าสงสาร และฉันคิดว่า
ว่าฉันต้องไม่เห็นแก่ตัว

128
00:12:25,845 --> 00:12:27,938
แต่ทำไมทุกอย่างต้องกระทันหันขนาดนี้?

129
00:12:29,448 --> 00:12:31,973
มันเป็นอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับบันทึกนั้น

130
00:12:32,084 --> 00:12:35,417
- และคุณไม่ต้องการบอกเหตุผลกับฉัน
- คุณเป็นแม่มด กูซี่ย์

131
00:12:35,521 --> 00:12:40,117
ฉันมีเหตุผลที่ดีและฉันก็รู้
คุณจะเป็นผู้หญิงที่ดีและเชื่อใจฉันในเรื่องนี้

132
00:12:41,327 --> 00:12:43,420
ฉันไม่มีชุดคลุมที่จะใส่เลย

133
00:12:43,529 --> 00:12:47,056
ผู้ชายจะรู้ได้อย่างไร
เมื่อลูกสาวของเขาต้องการเสื้อผ้า?

134
00:12:47,166 --> 00:12:50,727
ไปที่ Miss Rose's และรับทุกสิ่งที่คุณต้องการ
ในทางของชุดโค้ตและหมวก

135
00:12:50,870 --> 00:12:52,667
- คุณโรส?
- ก็...

136
00:12:52,772 --> 00:12:57,869
ดูเหมือนว่าคุณเป็นหญิงสาวตอนนี้และคุณมี
เพื่อเรียนรู้ที่จะจัดการค่าใช้จ่ายด้วยสิ่งที่ดีที่สุด

137
00:12:57,977 --> 00:13:00,639
- นี่คือสิบปอนด์...
- สิบปอนด์?

138
00:13:00,780 --> 00:13:04,739
อธิษฐาน อย่าขอบคุณฉันเลย ฉันไม่ต้องการเงิน
ใช้เวลาและฉันไม่อยากให้คุณไปจากฉัน

139
00:13:04,850 --> 00:13:09,878
- พ่อ คุณเริ่มลึกลับอีกแล้ว
- ตอนนี้ออกไปและใช้จ่ายเงินสิบปอนด์ของคุณ

140
00:13:10,022 --> 00:13:13,219
ฉันให้มันกับคุณเพื่ออะไร
แต่เพื่อให้คุณเงียบ?

141
00:13:35,815 --> 00:13:40,878
บ่ายๆ ครับคุณหญิง มาทางนี้ครับ เชิญครับ

142
00:13:51,030 --> 00:13:53,328
คุณกิ๊บสัน คุณผู้หญิง

143
00:13:57,169 --> 00:14:02,402
มา...มอลลี่ ฉันขอเรียกคุณว่ามอลลี่ได้ไหม?

144
00:14:02,508 --> 00:14:05,272
- ใช่ ได้โปรด ฉันหวังว่าคุณจะทำ
- คุณมาดีแค่ไหน

145
00:14:07,079 --> 00:14:08,944
ให้ฉันดูคุณ

146
00:14:11,383 --> 00:14:16,650
ดี. ฉันคิดว่าเราจะ
เป็นเพื่อนที่ดี ฉันชอบใบหน้าของคุณ

147
00:14:16,789 --> 00:14:20,247
มาให้ฉันแสดงให้คุณดู
คุณจะนอนที่ไหน

148
00:14:33,272 --> 00:14:36,435
- ห้องของคุณที่รัก
- ฉันชอบมันมาก.

149
00:14:36,542 --> 00:14:41,639
ฉันมีคุณอยู่ใกล้ฉัน ฉันคิดว่าคุณจะ
ชอบมากกว่าถึงแม้ว่าห้องจะไม่ใหญ่ก็ตาม

150
00:14:52,324 --> 00:15:00,026
- นั่น...คือลูกชายของคุณใช่ไหม คุณแฮมลีย์?
- ใช่. เดาได้ดี

151
00:15:02,001 --> 00:15:06,199
นั่นคือออสบอร์นนั่ง และโรเจอร์ยืน

152
00:15:06,305 --> 00:15:09,797
แน่นอนว่าตอนนี้พวกเขาโตขึ้นแล้ว
พวกเขาทั้งคู่อยู่ที่เคมบริดจ์

153
00:15:09,909 --> 00:15:14,175
ออสบอร์นเก่งมาก
และคาดว่าจะได้รับมิตรภาพ

154
00:15:14,280 --> 00:15:18,649
ฉันชอบใบหน้าของพวกเขา คุณต้องคิดถึงพวกเขา
มากเมื่อพวกเขาไม่อยู่

155
00:15:18,784 --> 00:15:20,274
โอ้ใช่ฉันทำ

156
00:15:20,419 --> 00:15:25,880
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม...ฉันมีความสุขมาก
เพื่อให้คุณอยู่กับเรา

157
00:15:27,259 --> 00:15:32,162
โอ้...ฉันเห็นว่าคุณพามา
ตัดเย็บกับคุณเหมือนผู้หญิงที่ดี

158
00:15:32,932 --> 00:15:34,729
เย็บไม่มาก..

159
00:15:35,467 --> 00:15:38,095
ฉันอ่านมาก

160
00:15:40,940 --> 00:15:43,101
- คุณชอบอ่านหนังสือเหมือนกันเหรอ?
- ใช่.

161
00:15:43,242 --> 00:15:46,405
มันขึ้นอยู่กับประเภทของหนังสือ

162
00:15:46,512 --> 00:15:50,448
กลัวไม่ค่อยชอบ.
“การอ่านอย่างต่อเนื่อง” ตามที่พ่อเรียก

163
00:15:51,350 --> 00:15:54,012
- คุณชอบบทกวีไหม?
- โอ้ ใช่ ฉันชอบบทกวี

164
00:15:54,119 --> 00:15:56,383
งั้นผมก็ต้องแสดงสิ.
คุณบางส่วนของออสบอร์นในวันหนึ่ง

165
00:15:56,522 --> 00:15:58,046
คุณออสบอร์น แฮมลีย์?

166
00:15:59,024 --> 00:16:04,155
- เขาเป็นนักกวีหรือเปล่า?
- ใช่ ฉันคิดว่าฉันสามารถพูดได้ว่าเขาเป็นนักกวีจริงๆ

167
00:16:04,263 --> 00:16:06,993
- เขา...หล่อมาก
- ใช่.

168
00:16:08,701 --> 00:16:12,762
เขาเป็นเด็กที่สวยงามและเขาก็โตขึ้น
มาเป็นชายหนุ่มรูปงาม

169
00:16:13,639 --> 00:16:16,233
โรเจอร์ไม่เคยถูกเปรียบเทียบกับเขา

170
00:16:16,375 --> 00:16:21,438
ฉันก็ชอบหน้าเขานะแต่...
เขาไม่เหมือนมิสเตอร์ออสบอร์นเลยใช่ไหม?

171
00:16:21,580 --> 00:16:25,141
ไม่ และเขาไม่น่าจะเป็นไปได้
ที่จะมีอาชีพที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้

172
00:16:27,519 --> 00:16:31,717
แต่เขาเป็นคนดีและรักสำหรับทุกสิ่ง

173
00:17:05,591 --> 00:17:07,456
- แฮร์รี่!
- นี่ครับท่าน นี่ครับท่าน

174
00:17:07,593 --> 00:17:09,686
เข้ามา เข้ามา พวกคุณมากมาย

175
00:17:11,096 --> 00:17:14,759
พระเจ้าอวยพรจิตวิญญาณของฉัน
ฉันลืมไปหมดแล้วเกี่ยวกับคุณ

176
00:17:14,867 --> 00:17:20,931
คุณเป็นลูกสาวของกิ๊บสันใช่ไหม
มาเยี่ยมพวกเราเหรอ? ฉันจำได้.

177
00:17:21,040 --> 00:17:25,943
ก็ต้องบอกว่าดีใจ
เพื่อพบคุณที่รักของฉัน ดีใจมากจริงๆ

178
00:17:26,078 --> 00:17:28,205
เอาล่ะเอาล่ะ...

179
00:17:28,313 --> 00:17:31,077
- เรียบร้อยแล้วใช่ไหม?
- ครับ ขอบคุณครับท่าน

180
00:17:32,251 --> 00:17:37,416
ฉันต้องไปแต่งตัวแล้ว
เข้าแบบนี้ไม่ได้ครับคุณหญิงคงไม่ชอบ

181
00:17:37,523 --> 00:17:41,619
เห็นไหม เธอหักอกฉัน
สู่วิถีแห่งลอนดอนอันงดงามของเธอ

182
00:17:41,727 --> 00:17:44,696
และฉันก็ดีขึ้นกว่านี้ฉันกล้าพูด

183
00:17:46,198 --> 00:17:50,760
ทีนี้เห็นสิ่งนี้ไหม? พรุ่งนี้ฉันก็มี
คุณทำสิ่งนี้เพื่อฉัน คุณกิบสัน

184
00:17:50,869 --> 00:17:54,703
- เอาล่ะ ฉันจะทำมันคืนนี้ถ้าคุณต้องการครับ
- ไม่ ไม่ วันนี้คุณเป็นแขก

185
00:17:54,840 --> 00:17:59,106
พรุ่งนี้ฉันจะไปส่งคุณไปทำธุระ
และเรียกคุณตามชื่อคริสเตียนของคุณ

186
00:17:59,244 --> 00:18:01,041
- มอลลี่ใช่ไหม?
- ใช่.

187
00:18:01,880 --> 00:18:06,715
ฉันชื่อมารีย์ แต่แม่คือมารีย์
ฉันจึงถูกเรียกว่ามอลลี่ตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่และ...

188
00:18:08,420 --> 00:18:12,015
- ฉันก็ยังคงเป็นอยู่
- อา ใช่แล้ว แม่ของคุณ เจ้าน่าสงสาร

189
00:18:12,157 --> 00:18:15,718
ฉันจำได้ว่าเสียใจแค่ไหน
ทุกคนเคยเป็นตอนที่เธอเสียชีวิต

190
00:18:15,828 --> 00:18:19,628
ไม่มีใครคิดว่าเธอบอบบาง
เธอมีสีที่สดมาก

191
00:18:19,765 --> 00:18:22,757
แล้วเธอก็โผล่ออกมาทันที
อย่างที่คุณอาจพูด

192
00:18:24,403 --> 00:18:27,736
(คุณนายแฮมลีย์) มันคงจะเป็นเช่นนั้น
เป็นการฟาดฟันพ่อของคุณอย่างสาหัส

193
00:18:27,840 --> 00:18:31,606
แต่ฉันก็คิดว่าเขาจะมี
ตอนนี้แต่งงานใหม่แล้วใช่ไหม?

194
00:18:31,710 --> 00:18:34,144
บางทีฉันไม่ควรพูดมันจะดีกว่า
แต่มันคือความจริง

195
00:18:34,246 --> 00:18:36,407
ทุกคนคิดว่าเขาจะทำ แต่เขาไม่ทำ

196
00:18:36,515 --> 00:18:39,541
และฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นไปได้ตอนนี้
เขาอายุสี่สิบแล้วไม่ใช่เหรอ?

197
00:18:39,685 --> 00:18:43,485
- ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะอยากแต่งงานอีกครั้ง
- มอลลี่ ที่รัก จริงๆ...

198
00:18:44,623 --> 00:18:47,285
คุณไม่ควรสนใจสิ่งที่นายทหารพูด

199
00:18:47,426 --> 00:18:50,452
(คุณนายแฮมลีย์) ดูเหมือนพ่อของคุณ
สำหรับฉันก็เหมือนกับผู้ชายคนหนึ่ง

200
00:18:50,596 --> 00:18:53,895
ใครจะคงอยู่ต่อไป
สู่ความทรงจำของภรรยาของเขา

201
00:19:02,274 --> 00:19:05,835
- หลักการลำดับวงศ์ตระกูล มันเป็นความคิดที่ค่อนข้างป่า
- ดุร้ายกว่าของลามาร์กเหรอ?

202
00:19:05,978 --> 00:19:08,503
ฉันมารอบ
ถึงแนวคิดของลามาร์ก สัตว์ต่างๆ ปรับตัว

203
00:19:08,614 --> 00:19:11,583
อะไรนะ เป็ดตัวนั้นติดเท้าเป็นพังผืด
เพราะพวกเขาว่ายน้ำเหรอ?

204
00:19:11,683 --> 00:19:15,380
ตอนแรกมันจั๊กจี้ฉัน แต่หมอรู้
เกี่ยวกับเมมเบรนมากกว่านั้น

205
00:19:15,487 --> 00:19:17,978
โน้มน้าวใจค่อนข้างแปลก
ยังไงก็ตาม มันอาจจะ...

206
00:19:18,090 --> 00:19:19,421
อา...

207
00:19:21,860 --> 00:19:24,886
ลอร์ดฮอลลิงฟอร์ด ฉันจะพาไป
คุณกิ๊บสันถึงคุณแม่ของคุณ

208
00:19:25,030 --> 00:19:27,123
โอ้ คุณจำคุณนายเคิร์กแพทริคได้ไหม

209
00:19:27,232 --> 00:19:29,860
มาหาฉันก่อนออกเดินทาง
ฉันจะอยู่ในห้องทดลอง

210
00:19:33,705 --> 00:19:37,607
แต่แน่นอน..เรา...

211
00:19:37,709 --> 00:19:42,203
ฉันหวังว่าคุณจะจำฉันได้ในชื่อมิสแคลร์
ฉันอยู่ที่นี่เมื่อหลายปีก่อนในฐานะผู้ปกครองเด็กผู้หญิง

212
00:19:42,314 --> 00:19:45,750
โอ้ใช่แล้วคุณติดไข้อีดำอีแดง
เมื่อพวกเขาทำ ฉันจำได้

213
00:19:45,884 --> 00:19:48,910
- ตอนนั้นเราทั้งคู่อายุน้อยกว่ามาก
- โอ้ใช่จริงๆ

214
00:19:49,721 --> 00:19:51,814
เอ่อ ฉันก็คิดไปเองนะ

215
00:19:51,924 --> 00:19:56,054
โอ้ มาเลย คุณกิบสัน
ถ้าคุณอายุน้อยกว่ามาก ฉันก็เช่นกัน

216
00:19:56,862 --> 00:20:00,025
- คุณเคิร์กแพทริคอยู่ที่นี่กับคุณไหม?
- ไม่นะ.

217
00:20:00,132 --> 00:20:05,126
ไม่ ฉันเกรงว่าอัลเฟรดจะตายไปนานแล้ว
เมื่อสาวน้อยของเราอายุเพียงสี่ขวบ

218
00:20:05,270 --> 00:20:06,635
อย่างแท้จริง.

219
00:20:06,738 --> 00:20:09,901
ตอนนี้ฉันมีโรงเรียนที่แอชคอมบ์
และเป็นวันหยุดฤดูร้อน

220
00:20:10,042 --> 00:20:14,308
ดังนั้นเมื่อท่านหญิงคัมเนอร์ต้องการ
สหายที่ฉันสามารถมาได้

221
00:20:14,446 --> 00:20:16,778
และแน่นอน เธอถามฉันเป็นพิเศษ

222
00:20:16,882 --> 00:20:19,612
และฉันไม่เคยมีความสุขมากขึ้น
กว่าตอนที่ฉันอยู่ที่หอคอย

223
00:20:19,718 --> 00:20:22,983
ฉันคิดว่าคุณได้พบกับมอลลี่ตัวน้อยของฉันที่นี่
ในการเยี่ยมชมครั้งหนึ่งของคุณ

224
00:20:23,121 --> 00:20:25,055
ใช่. ใช่แล้วจริงๆ

225
00:20:25,891 --> 00:20:29,224
ฉันยังคงเห็นหน้าหวานของเธอบนหมอนของฉัน

226
00:20:29,328 --> 00:20:34,288
ฉันเชื่อว่าคุณใจดีกับเธอมาก
ฉันอยากจะขอบคุณคุณในเวลานั้น

227
00:20:45,310 --> 00:20:50,714
มีความผิดปกติเล็กน้อย
แต่ไม่มีอะไรต้องกังวล ท่านหญิงคัมเนอร์

228
00:20:51,850 --> 00:20:54,148
ฉันจะจัดทำร่างให้คุณใช้ในเวลากลางคืน

229
00:20:54,286 --> 00:21:00,850
นอกจากนั้นยังมีอาหารเบาๆ มากมาย
ไม่มีอะไรรวยเกินไป ไม่มีเกม และไม่มีชีสเข้มข้น

230
00:21:00,993 --> 00:21:07,956
พยายามเดินทุกวันครึ่งไมล์ไม่มาก
และอย่านั่งดึกเกินไปในตอนกลางคืน และนั่นคือทั้งหมด

231
00:21:08,066 --> 00:21:10,762
ขอบคุณคุณกิบสัน

232
00:21:10,869 --> 00:21:14,635
ช่างน่ายินดีที่ถูกบอกว่าต้องทำอะไรสักครั้ง

233
00:21:14,740 --> 00:21:16,367
ไม่ ไม่ ไม่...

234
00:21:16,475 --> 00:21:17,772
ยังไง อืม...

235
00:21:19,344 --> 00:21:24,873
คุณหาแคลร์เจอได้อย่างไร ตอนนี้คุณเจอเธอแล้ว
อีกครั้ง? คุณคิดว่าเธอดูดีไหม?

236
00:21:25,017 --> 00:21:28,748
ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว หลายปีที่ผ่านมามีน้ำใจมากขึ้น
สำหรับเธอมากกว่าที่พวกเขาต้องมีสำหรับฉันฉันคิดว่า

237
00:21:28,887 --> 00:21:32,448
โอ้ อย่าเพิ่งหมดหวังกับตัวเอง คุณกิ๊บสัน

238
00:21:32,557 --> 00:21:37,859
ผู้หญิงชอบผู้ชายที่กระตือรือร้นเช่นตัวคุณเอง
ให้ดูถูกสภาพอากาศเล็กน้อย

239
00:21:41,300 --> 00:21:45,737
แคลร์มีช่วงเวลาที่ยากลำบาก
คุณรู้และจัดการอย่างกล้าหาญมาก

240
00:21:45,871 --> 00:21:51,241
เลี้ยงลูกสาวด้วยมือเดียว -
เหมือนอย่างที่คุณมีตัวตนอยู่จริงๆ

241
00:21:52,744 --> 00:21:55,178
เธอเป็นยังไงบ้าง
ผู้หญิงตัวเล็กของคุณคนนั้นเหรอ?

242
00:21:55,314 --> 00:21:57,248
ฉันคิดว่าพอแล้ว

243
00:21:57,349 --> 00:22:04,187
แต่ได้รับความเดือดร้อนจากข้าพเจ้ามาช้านานเท่าใด
เธอคิดถึงการไม่มีแม่คอยดูแล

244
00:22:04,289 --> 00:22:08,555
แม้แต่ลอร์ดฮอลลิงฟอร์ดยังพูดอะไรบางอย่าง
แบบที่ผ่านไปเมื่อวันก่อน

245
00:22:09,328 --> 00:22:10,625
อย่างแท้จริง.

246
00:22:10,729 --> 00:22:13,857
บางทีฉันก็คิดเอาแต่ใจนะ
ฉันสามารถให้ทุกสิ่งที่เธอต้องการแก่หญิงสาวได้

247
00:22:13,999 --> 00:22:19,096
ในทางแห่งความเอาใจใส่และเสน่หา
และแนวทางในการดำเนินชีวิต

248
00:22:19,237 --> 00:22:22,229
คุณรู้ไหมความสุขของเธอมีความหมายกับฉันมากกว่า
กว่าสิ่งอื่นใด

249
00:22:22,341 --> 00:22:28,974
บางทีความสุขและความสบายใจของเธอ
อาจจะปลอดภัยด้วยวิธีเดียวกัน

250
00:22:30,148 --> 00:22:33,709
ใช่แล้ว... บางทีพวกเขาอาจจะ

251
00:22:37,489 --> 00:22:39,116
อ่า ดูสิ เขาไปที่นั่นแล้ว ดูสิ นกกระสา

252
00:22:39,858 --> 00:22:42,088
ฉันไม่เคยเห็นนกกระสามาก่อนเห็นแต่ในรูปเท่านั้น

253
00:22:42,227 --> 00:22:46,254
รุคส์ไม่ชอบเขา
โกงและนกกระสามักจะทำสงครามกัน

254
00:22:46,365 --> 00:22:50,563
ถ้าลูกของฉัน โรเจอร์ อยู่กับเรา
เขาจะบอกคุณเรื่องแบบนั้นมากมาย

255
00:22:50,702 --> 00:22:54,661
คุณสามารถให้เขาดูใยแมงมุมและ
เขาจะบอกคุณว่าแมงมุมสร้างมันขึ้นมาแบบไหน

256
00:22:54,773 --> 00:22:56,206
- จริงหรือ?
- อืม

257
00:22:56,308 --> 00:22:59,072
น่าเสียดายที่พวกเขาไม่นับ
สิ่งเหล่านี้ในมหาวิทยาลัย

258
00:22:59,177 --> 00:23:01,145
ถ้าพวกเขาทำ โรเจอร์คงจะเป็นอันดับหนึ่งของชั้นเรียน

259
00:23:01,246 --> 00:23:03,612
แต่คุณออสบอร์น แฮมลีย์ฉลาดมากใช่ไหม

260
00:23:03,715 --> 00:23:07,845
โอ้ ใช่แล้ว ออสบอร์นเป็นอัจฉริยะนิดหน่อย
ฉันกำลังพูดในที่ประชุมผู้พิพากษา:

261
00:23:07,986 --> 00:23:11,547
“ฉันมีลูกชายคนหนึ่งที่จะส่งเสียงดังที่เคมบริดจ์
หรือฉันคิดผิดมาก”

262
00:23:11,690 --> 00:23:14,955
คุณแฮมลีย์ให้ฉันอ่านบทกวีของเขา
- เธอเหรอ? เธอทำหรือเปล่า?

263
00:23:15,660 --> 00:23:18,754
- และคุณชอบพวกเขาไหม?
- โอ้ใช่

264
00:23:18,864 --> 00:23:20,855
ฉันไม่สามารถอ่านบทกวีด้วยตัวเอง

265
00:23:21,666 --> 00:23:25,432
ฉันเข้าใจว่าพวกเขาเก่งมาก
ลึกมากนะรู้ไหม แต่...

266
00:23:25,537 --> 00:23:28,472
โรเจอร์ก็เป็นเด็กดีเหมือนกันนะรู้ไหม
เด็กดีที่มั่นคง

267
00:23:28,607 --> 00:23:30,837
(WORKMAN) ฉันจะทำเครื่องหมายเส้นจากที่นี่ถึงที่นี่

268
00:23:30,942 --> 00:23:35,242
อ่า มีโปรเจ็กต์สัตว์เลี้ยงของฉัน
ฉันจะระบายดินแดนทั้งหมดนั่นออกไป

269
00:23:35,347 --> 00:23:39,545
งานดีเพื่อลูกผู้ชาย งานดีเพื่อแผ่นดิน
บางสิ่งบางอย่างที่จะทิ้งไว้ข้างหลังฉันเมื่อฉันจากไป

270
00:23:39,684 --> 00:23:41,709
นั่นคือสิ่งที่เรามาอยู่ที่นี่ มีคนบอกเราแล้ว

271
00:23:41,853 --> 00:23:45,084
ปล่อยให้โลกเป็นสถานที่ที่ดีกว่า
กว่าที่เราพบมันใช่ไหม?

272
00:23:57,269 --> 00:24:00,932
(สไควร์ แฮมลีย์) ให้ตายเถอะ!
เด็กที่ได้รับพรเกี่ยวกับอะไร?

273
00:24:01,072 --> 00:24:03,632
ฉันบอกว่าเขาเก่งพอๆกับชนะมาแล้ว

274
00:24:03,775 --> 00:24:06,539
(MAN) ฉันเกรงว่าเขาไม่ได้ทำ
ทำได้ดีเพียงพอในการสอบของเขา

275
00:24:06,645 --> 00:24:11,139
(SQUIRE) เขาบอกตัวเองว่าเขาแน่ใจ
ให้สูงขึ้นไปในหมู่ผู้ยศ

276
00:24:11,249 --> 00:24:14,275
หรืออะไรก็ตามที่คุณเรียกพวกมัน โดย jibs an' all

277
00:24:14,419 --> 00:24:17,252
- เขาไปและล้มเหลวได้อย่างไร?
- เขาไม่ล้มเหลว.

278
00:24:17,389 --> 00:24:20,051
(กระซิบ) มอลลี่ มานี่หน่อยที่รัก

279
00:24:22,294 --> 00:24:26,856
คุณต้องไม่ปล่อยให้มันทำให้คุณเสียใจ
อีกไม่นานเขาก็จะกลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง

280
00:24:26,998 --> 00:24:32,095
โรเจอร์กลับมาบอกเราว่าออสบอร์น
ได้ทำข้อสอบได้แย่มาก

281
00:24:32,237 --> 00:24:36,333
มันค่อนข้างจะคาดไม่ถึง
และนายทหารก็รับมันไว้อย่างเลวร้าย

282
00:24:36,475 --> 00:24:41,469
เขาไม่เข้าใจเกี่ยวกับเคมบริดจ์
เขาไม่เคยอยู่ที่วิทยาลัยเลย โอ้...

283
00:24:44,416 --> 00:24:47,351
ออสบอร์นผู้น่าสงสาร ผู้น่าสงสาร

284
00:24:47,486 --> 00:24:51,286
แต่เขาสามารถนั่งอีกครั้งได้ใช่ไหม?
ความล้มเหลวครั้งหนึ่งไม่ใช่จุดสิ้นสุดของทุกสิ่ง

285
00:24:51,423 --> 00:24:55,757
แน่นอนคุณพูดถูก แต่โรเจอร์พูด
เขามีโอกาสน้อยมากที่จะได้มิตรภาพ

286
00:24:55,894 --> 00:24:57,589
และสไควร์...

287
00:24:59,297 --> 00:25:01,663
เขาฝากความหวังไว้กับสิ่งนั้น

288
00:25:02,868 --> 00:25:05,598
ฉันไม่คิดว่าคุณโรเจอร์ควรจะบอก

289
00:25:05,704 --> 00:25:08,366
เขาไม่จำเป็นต้องเริ่มเร็วขนาดนี้
เกี่ยวกับความล้มเหลวของพี่ชาย

290
00:25:08,473 --> 00:25:12,273
ไม่ที่รัก คุณไม่เข้าใจ
โรเจอร์เป็นเด็กดี

291
00:25:12,410 --> 00:25:14,640
แต่มันรู้สึกสบายใจมากที่มีคุณอยู่ที่นี่ ที่รัก

292
00:25:14,779 --> 00:25:17,043
และคุณเป็นคนที่สี่ในมื้อเย็น
ก็เป็นพรเช่นกัน

293
00:25:17,182 --> 00:25:20,879
ในเวลาเช่นนี้คนแปลกหน้า
ในบ้านเป็นความช่วยเหลือที่ยอดเยี่ยม

294
00:25:21,019 --> 00:25:23,010
(SQUIRE) ออกไปจากสายตาฉันซะ!

295
00:25:24,289 --> 00:25:26,257
(เสียงนาฬิกา)

296
00:25:33,331 --> 00:25:36,357
หยิบขวดเบอร์กันดีมา
มีตราเหลืองโรบินสัน

297
00:25:36,501 --> 00:25:40,904
ถ้ากรุณาก็ไม่มี
เหลือหกขวดกว่านั้น

298
00:25:41,039 --> 00:25:45,032
- มันเป็นของโปรดของคุณออสบอร์น
- หยิบขวดมาตามที่ฉันบอก

299
00:25:45,143 --> 00:25:46,701
ครับท่าน.

300
00:25:46,845 --> 00:25:52,408
ความชอบและไม่ชอบของมิสเตอร์ออสบอร์นเป็นไปตามกฎหมาย
ในบ้านนี้นานพอในความคิดของฉัน

301
00:25:54,953 --> 00:25:57,387
คุณกิ๊บสัน พ่อของคุณเป็นยังไงบ้าง?

302
00:25:57,522 --> 00:26:01,583
และเมื่อพระองค์จะทรงโปรดเราต่อไป
ข้าพเจ้าจะเล่าให้เขาฟังเองกับคณะของเขา

303
00:26:02,827 --> 00:26:06,388
- พ่อของคุณสบายดีไหม?
- ใช่. ค่อนข้างดีขอบคุณ

304
00:26:07,432 --> 00:26:10,424
ฉันจะตั้งตารอที่จะมี
พูดคุยกับเขาเมื่อเขามีเวลา

305
00:26:11,436 --> 00:26:14,166
ฉันคิดว่าเขาเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในเคาน์ตี

306
00:26:14,272 --> 00:26:17,070
และมีห้องสมุดวิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด
แน่นอนว่านอกจากลอร์ดฮอลลิงฟอร์ดแล้ว

307
00:26:17,208 --> 00:26:18,971
โอ้ เขาเป็นคนดี กิ๊บสัน

308
00:26:19,077 --> 00:26:22,979
ไม่เคยรู้สึกว่าต้องไปเคมบริดจ์เลย
และทำลายความหวังของครอบครัวเขา

309
00:26:23,081 --> 00:26:25,015
- ที่รักของฉัน...
- ก็...

310
00:26:25,116 --> 00:26:29,644
ฉันไม่คิดว่าเขาจะล้มเหลวในทริปของเขา
หรืออะไรก็ตามที่คุณเรียกมันว่าโดยตั้งใจ

311
00:26:29,788 --> 00:26:32,279
แต่เขาอาจจะมีความกล้าก็ได้
ให้กลับมาบ้านแล้วบอกเราเองว่า

312
00:26:32,424 --> 00:26:34,858
แทนที่จะทิ้งโรเจอร์ผู้น่าสงสารไว้ที่นั่น
ที่จะแบกรับความหนักหน่วงของมัน

313
00:26:34,993 --> 00:26:38,258
บางทีนั่นคือสิ่งที่เขาตั้งใจจะทำ
หากได้รับโอกาส

314
00:26:43,001 --> 00:26:46,869
ฉันไม่ได้รับความสุขจากมัน
คุณกิ๊บสัน ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณจินตนาการ

315
00:26:49,307 --> 00:26:52,276
ฉันหวังว่าฉันจะเป็นคนที่ล้มเหลว
การสอบของฉัน แทนที่จะเป็นออสบอร์น

316
00:26:52,410 --> 00:26:54,742
เพราะเมื่อนั้นคงไม่มีใครถือมันผิดไป

317
00:26:59,951 --> 00:27:02,613
นั่นเป็นชุดที่ไม่ธรรมดาเลย มอลลี่

318
00:27:02,754 --> 00:27:07,157
- อาจจะเป็นผ้าตาหมากรุกของตระกูลพ่อคุณหรือเปล่า?
- ไม่

319
00:27:08,360 --> 00:27:11,261
ปะป๊าบอกว่าไม่ใช่.
เหมือนผ้าตาหมากรุกที่เขาเคยเห็น

320
00:27:11,396 --> 00:27:13,626
เขาบอกว่ามันค่อนข้างแปลก

321
00:27:13,765 --> 00:27:16,996
แต่มิสโรสบอกว่าเป็นอย่างนั้น
ดังมากเมื่อฤดูกาลที่แล้วในลอนดอน

322
00:27:17,102 --> 00:27:19,468
ฉันคิดว่ามันสวยมาก

323
00:27:21,272 --> 00:27:24,639
- ใช่ไหม โรเจอร์?
- มาก.

324
00:27:26,277 --> 00:27:28,768
(ทันเดอร์)

325
00:27:48,633 --> 00:27:50,567
(ฟ้าร้องต่อเนื่อง)

326
00:28:08,486 --> 00:28:10,784
ดูเหมือนน่าเสียดายที่จะปลุกเธอ

327
00:28:10,889 --> 00:28:12,584
ใช่ ดีมาก.

328
00:28:21,499 --> 00:28:24,662
- ฉันสามารถโทรกลับทีหลังได้
- โอ้...

329
00:28:24,803 --> 00:28:27,601
โอ้ แต่เธออย่าออกไปกลางสายฝนนี้นะ

330
00:28:28,606 --> 00:28:30,836
- สภาพอากาศที่มีพายุ
- ใช่.

331
00:28:30,975 --> 00:28:35,275
ซินเธีย ลูกสาวของฉัน
ส่งคำนั้นมาสองวันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

332
00:28:35,413 --> 00:28:37,745
แพ็กเก็ตไม่สามารถแล่นจากบูโลญจน์ได้

333
00:28:37,849 --> 00:28:41,114
- คุณเคิร์กแพทริคอยู่ที่บูโลญจน์เหรอ?
- ใช่.

334
00:28:41,252 --> 00:28:47,555
ใช่ เธออยู่ที่นั่นมาสองปีแล้ว จิตใจน่าสงสาร
เธอกำลังเรียนภาษาฝรั่งเศส เหนือสิ่งอื่นใด

335
00:28:47,659 --> 00:28:53,154
ซินเธียคือ...เป็นชื่อที่โรแมนติกมาก
มันไม่เหมาะกับการใช้งานในชีวิตประจำวันเลย

336
00:28:53,264 --> 00:28:57,098
(หัวเราะเบา ๆ) ฉันชื่อคุณกิบสัน
เธอถูกตั้งชื่อให้ฉัน

337
00:28:57,235 --> 00:28:59,499
ฉันชื่อไฮยาซินธ์ แคลร์

338
00:28:59,604 --> 00:29:04,837
และกาลครั้งหนึ่งฉันได้พบชื่อนั้น...
ฉันภูมิใจกับมันมาก

339
00:29:04,976 --> 00:29:08,912
และคนอื่นๆ ก็พบว่ามันสวยเช่นกัน
แต่บางทีคุณอาจพูดถูก

340
00:29:09,013 --> 00:29:12,505
ชื่อดอกไม้ขนาดนั้น
อาจปลุกเร้าอคติในบางคน

341
00:29:12,650 --> 00:29:16,609
และเด็กน้อยที่น่าสงสาร เธอกำลังจะมี
มากพอที่จะดิ้นรนในชีวิตของเธอ

342
00:29:16,755 --> 00:29:21,317
ลูกสาวคนเล็กเป็นภาระที่ดีเมื่อ
มีพ่อแม่เพียงคนเดียวที่ต้องดูแลเธอ

343
00:29:21,426 --> 00:29:24,918
ใช่ มันยากสำหรับเด็กที่จะไม่มีพ่อ แต่...

344
00:29:25,063 --> 00:29:28,089
แต่ตอนนี้กลายเป็นลูกไม่มีแม่...

345
00:29:28,233 --> 00:29:32,033
อาจจะไม่ใช่ก็ได้
โชคร้ายยิ่งกว่าสำหรับเด็กสาวเหรอ?

346
00:29:32,170 --> 00:29:36,573
ฉันแน่ใจว่ามอลลี่ของคุณโชคดีที่สุด
มีพ่อที่อุทิศตนเพื่อความสุขของเธอ

347
00:29:36,674 --> 00:29:39,472
คุณใจดีมาก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็...

348
00:29:39,611 --> 00:29:43,172
ฉันไม่สามารถเป็นพ่อและแม่ของเธอได้

349
00:29:43,281 --> 00:29:46,614
และตอนนี้เธอก็กลายเป็นผู้หญิงแล้ว

350
00:29:46,718 --> 00:29:49,209
ใช่ เธอคงจะอายุใกล้เคียงกับซินเธียของฉัน

351
00:29:49,320 --> 00:29:52,687
- ฉันจะรักที่จะเห็นเธอได้อย่างไร
- ฉันหวังว่าคุณจะ

352
00:29:53,825 --> 00:29:55,690
ฉันควรจะอยากให้คุณเห็นเธอ

353
00:29:57,061 --> 00:30:01,020
ฉันควรจะอยากให้คุณ...
เพื่อรักมอลลี่ตัวน้อยที่น่าสงสารของฉัน

354
00:30:02,066 --> 00:30:04,091
- ที่จะรักเธอเหมือนของคุณเอง
- โอ้...

355
00:30:04,235 --> 00:30:09,070
ได้ไหม? รักเธอได้ไหม
ในฐานะลูกสาวของคุณ? คุณจะลองไหม?

356
00:30:09,207 --> 00:30:12,643
ฉันขอแนะนำให้คุณรู้จักกับเธอได้ไหม
ในฐานะแม่ในอนาคตของเธอ?

357
00:30:12,744 --> 00:30:15,372
- ในฐานะภรรยาของฉัน?
- โอ้ คุณกิบสัน

358
00:30:15,480 --> 00:30:17,448
โอ้ที่รักของฉัน

359
00:30:17,549 --> 00:30:19,574
สุดที่รักของฉัน

360
00:30:21,686 --> 00:30:24,678
โอ้ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันมีความสุขมาก

361
00:30:26,124 --> 00:30:30,185
ถ้ารู้เพียงว่านานแค่ไหน
การต่อสู้อันโดดเดี่ยวมันมีไว้สำหรับฉัน

362
00:30:30,295 --> 00:30:32,786
คุณแคลร์ การต่อสู้นั้นมันเป็นเรื่องของอดีตไปแล้ว

363
00:30:32,897 --> 00:30:36,128
เรียกฉันว่าไฮยาซินธ์ ฉันเกลียด "แคลร์"

364
00:30:36,267 --> 00:30:39,998
มันทำให้ฉันนึกถึงการเป็นผู้ปกครองและ
ในที่สุดวันเหล่านั้นก็หายไป ไม่ใช่เหรอ?

365
00:30:40,138 --> 00:30:44,336
- พวกเขานั่นแหละที่รัก พวกเขาจากไปแล้วตลอดกาล
- งั้นเรียกฉันว่าไฮยาซินธ์

366
00:30:44,475 --> 00:30:47,876
โอ้...ไฮยาซินธ์ที่รักของคุณ

367
00:31:20,812 --> 00:31:22,074
มอลลี่?

368
00:31:25,650 --> 00:31:26,981
พ่อ?

369
00:31:30,321 --> 00:31:32,118
พ่อ!

370
00:31:33,925 --> 00:31:37,361
- ฉันกลัวคุณไม่สบาย
- ไม่ ฉันสบายดีมาก

371
00:31:37,495 --> 00:31:42,057
แต่เช้านี้ฉันตื่นเช้ามาก และ
ฉันออกไปในทุ่งนาและมันร้อนเกินไป

372
00:31:42,166 --> 00:31:45,033
ฉันตั้งใจจะคอยดูคุณ ฉันทำจริงๆ

373
00:31:45,136 --> 00:31:49,072
คุณเป็นอย่างไร? ทุกคนเป็นยังไงบ้าง?
นางสาวบราวนิ่ง? น้องฟีบี้?

374
00:31:50,341 --> 00:31:52,901
รู้มั้ยพ่อ...
ฉันไม่คิดว่าคุณดูไม่ดี

375
00:31:53,044 --> 00:31:55,672
ฉันดูไม่ดีเหรอ?
นั่นคงจะเป็นจินตนาการของคุณนะ กูซี่ย์

376
00:31:55,780 --> 00:31:59,546
ฉันสบายดี จริงๆแล้วฉันสบายดีไม่ธรรมดา

377
00:31:59,651 --> 00:32:02,484
ถึงกระนั้น คุณยังต้องการฉัน
ที่บ้านเพื่อดูแลคุณ

378
00:32:02,620 --> 00:32:05,851
ฉันชอบที่นี่และทุกคนก็ใจดีมาก

379
00:32:07,425 --> 00:32:09,950
มันคืออะไร? มันเป็นสิ่งที่ไม่ดี?

380
00:32:10,728 --> 00:32:14,789
ไม่เลย. ฉันมีข่าวสำหรับคุณ

381
00:32:14,899 --> 00:32:18,562
- คุณเดาได้ไหมว่ามันคืออะไร?
- ฉันควรทำอย่างไร?

382
00:32:18,703 --> 00:32:25,006
ที่รัก ฉันคิดว่าคุณก็รู้สึกเหมือนที่ฉันรู้สึก
ความยากลำบากของสถานการณ์ของคุณ

383
00:32:26,044 --> 00:32:31,778
ของการเป็นสาวที่เติบโตขึ้นมาและคุณได้
รู้สึกถึงการขาดเหมือนที่ฉันมี...

384
00:32:31,916 --> 00:32:35,977
- คุณจะแต่งงานอีกครั้ง
- ใช่.

385
00:32:37,922 --> 00:32:40,015
ถึงคุณเคิร์กแพทริค

386
00:32:40,124 --> 00:32:42,319
จดจำ?
พวกเขาเรียกเธอว่าแคลร์ที่เดอะทาวเวอร์

387
00:32:42,460 --> 00:32:45,554
คุณจำได้ว่าเธอใจดีแค่ไหน
วันนั้นคุณถูกทิ้งไว้ที่นั่นเพื่อคุณเหรอ?

388
00:32:45,697 --> 00:32:50,862
เธอคือวัยที่เหมาะสมมากสำหรับฉันและ
เธอมีกิริยาที่น่าพอใจและขัดเกลามาก

389
00:32:50,969 --> 00:32:53,802
ดังนั้นคุณและฉันจะต้องดู
Ps และ Qs ของเรา Goosey

390
00:32:53,905 --> 00:32:57,170
และสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด
เธอมีลูกสาวอายุประมาณคุณ

391
00:32:57,308 --> 00:32:59,572
ที่จะมาอยู่กับเรา
และเป็นน้องสาวสำหรับคุณ

392
00:32:59,677 --> 00:33:01,235
นั่นคือเหตุผลที่ฉันถูกส่งไป -

393
00:33:01,379 --> 00:33:04,712
เพื่อว่าทั้งหมดนี้จะเป็นได้
จัดการอย่างเงียบ ๆ เมื่อฉันไม่อยู่

394
00:33:36,614 --> 00:33:39,708
พ่อ...ถ้าเพียงพ่อจะกลับมา

395
00:33:43,621 --> 00:33:44,918
คุณกิ๊บสัน?

396
00:33:49,827 --> 00:33:51,089
โอ้...

397
00:33:52,497 --> 00:33:54,727
มื้อเที่ยงแล้วเหรอ?

398
00:33:55,933 --> 00:33:58,800
ฉันไม่รู้. มันคงจะใกล้จะถึงแล้ว
ฉันกำลังเดินทางกลับบ้านเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน

399
00:34:00,605 --> 00:34:03,403
แต่ดูสิ คุณกำลังอยู่ในความทุกข์
มีบางอย่างเกิดขึ้น?

400
00:34:06,077 --> 00:34:07,772
ฉันสามารถช่วยอะไรได้บ้าง?

401
00:34:09,213 --> 00:34:13,172
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะก้าวก่าย หากคุณต้องการ
อยู่คนเดียวแค่พูดอย่างนั้นแล้วฉันจะไปทันที

402
00:34:13,284 --> 00:34:15,445
ไม่เป็นไร.

403
00:34:15,586 --> 00:34:18,282
ฉันไม่รังเกียจ.

404
00:34:18,423 --> 00:34:21,256
- แล้วเราจะเดินกลับด้วยกันไหม?
- ไม่ เอ่อ...

405
00:34:22,193 --> 00:34:23,888
ไม่มีอะไรเลย

406
00:34:25,797 --> 00:34:28,197
โปรดอย่ารอฉันเลย ฉัน...

407
00:34:28,299 --> 00:34:30,824
ฉันจะไม่เป็นไรในอีกสักครู่

408
00:34:34,405 --> 00:34:36,168
ไม่ ฉันคิดว่าฉันควรจะ...

409
00:34:40,011 --> 00:34:42,036
พ่อของฉันกำลังจะแต่งงานอีกครั้ง

410
00:34:46,250 --> 00:34:49,742
- และคุณเสียใจสำหรับมันเหรอ?
- ใช่.

411
00:34:51,856 --> 00:34:54,416
(สะอื้น)

412
00:34:54,525 --> 00:34:59,462
คุณรู้ไหม มันคงเป็นเรื่องยากมากสำหรับผู้ชาย
ดำเนินชีวิตโดยปราศจากสหาย -

413
00:34:59,597 --> 00:35:01,394
- มิตรภาพหญิง.
- เขามีฉัน.

414
00:35:01,499 --> 00:35:03,694
คุณไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน

415
00:35:04,902 --> 00:35:06,927
อย่างน้อยเขาก็เป็นอะไรกับฉัน

416
00:35:07,805 --> 00:35:10,069
ถึงกระนั้นเขาก็ต้องคิดให้ดีที่สุด

417
00:35:10,208 --> 00:35:12,438
บางทีก็เพื่อประโยชน์ของคุณ
มากกว่าเพื่อตัวของเขาเองด้วยซ้ำ

418
00:35:12,577 --> 00:35:14,875
นั่นคือสิ่งที่เขาพยายามโน้มน้าวฉัน

419
00:35:18,282 --> 00:35:20,716
คุณรู้จักผู้หญิงคนนั้นไหม
เขาหมั้นหมายแล้วเหรอ?

420
00:35:20,852 --> 00:35:22,149
ไม่

421
00:35:22,887 --> 00:35:24,855
นั่นคือ...

422
00:35:24,989 --> 00:35:29,153
ฉันพบเธอครั้งหนึ่งเมื่อฉันยังเป็นสาวน้อย
ใครๆ ก็บอกว่าเธอใจดีกับฉัน

423
00:35:29,260 --> 00:35:32,889
เธอให้ฉันนอนบนเตียงของเธอ
แล้วเธอก็ลืมฉันไปหมดแล้ว

424
00:35:33,030 --> 00:35:36,227
ฉันไม่คิดว่าเธอสนใจ
เพื่อคนอื่นเป็นอย่างมากเลยทีเดียว

425
00:35:39,804 --> 00:35:42,102
คุณกิ๊บสัน...มอลลี่...

426
00:35:43,841 --> 00:35:46,571
คุณคงไม่ชอบฉันหรอก
ที่พูดแบบนี้แต่...

427
00:35:46,677 --> 00:35:51,774
มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะตัดสินคนอื่น
โดยเฉพาะในด้านที่ไม่ดี

428
00:35:51,883 --> 00:35:54,681
เราต้องให้สิ่งของ
โอกาสที่จะออกมาดี

429
00:35:55,820 --> 00:35:58,653
มันอาจจะดีที่สุดก็ได้นะรู้ไหม

430
00:36:03,427 --> 00:36:05,122
คุณชอบคำเทศนาของฉันไหม?

431
00:36:06,597 --> 00:36:09,225
พวกเขาทำให้คุณอยากอาหารมื้อกลางวันหรือไม่?

432
00:36:16,240 --> 00:36:17,537
มา.

433
00:36:23,181 --> 00:36:28,050
ฉันรู้ว่าคุณต้องรู้สึกอย่างไร
คุณคงจะคิดกับฉันหนักมากกับคุณ

434
00:36:28,186 --> 00:36:32,350
ฉันแสดงออกไม่เก่ง
ฉันมักจะตกอยู่ในปรัชญาเสมอ

435
00:36:33,524 --> 00:36:37,255
แต่ฉันรู้สึกเสียใจกับคุณมาก
และฉันจะคิดถึงคุณบ่อยๆ

436
00:36:37,395 --> 00:36:40,558
แม้ว่าฉันจะกล้าพูดว่ามันดีที่สุด
ไม่ต้องพูดถึงมันอีก

437
00:36:55,346 --> 00:36:56,870
มาดูกัน

438
00:37:18,035 --> 00:37:20,902
นั่นเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตเล็กๆ
ฉันตกปลาออกจากบ่อเมื่อเช้านี้

439
00:37:22,373 --> 00:37:23,635
(โรเจอร์) คุณเห็นไหม?

440
00:37:24,709 --> 00:37:26,506
(มอลลี่) มันดูแปลกขนาดไหน

441
00:37:26,644 --> 00:37:29,340
(โรเจอร์) เราทุกคนควรจะดูค่อนข้างแปลก
ภายใต้กล้องจุลทรรศน์

442
00:37:30,815 --> 00:37:32,077
ใช่.

443
00:37:32,817 --> 00:37:34,614
ฉันคาดหวังว่าเราจะ

444
00:37:38,256 --> 00:37:41,487
(คุณนายแฮมลีย์) อ้าว มอลลี่ มีคุณอยู่

445
00:37:42,093 --> 00:37:46,860
โอ้ คุณแฮมลีย์ ฉันประพฤติตัวแล้ว
เช้านี้ทำร้ายพ่อฉันมาก

446
00:37:46,998 --> 00:37:48,465
ไม่เป็นไรนะลูก

447
00:37:49,734 --> 00:37:51,998
พรุ่งนี้คุณสามารถทำทุกอย่างได้ดี

448
00:37:53,004 --> 00:37:54,596
(มอลลี่ สะอื้น)

449
00:38:03,447 --> 00:38:05,881
(กีบม้า)

450
00:38:11,389 --> 00:38:13,823
เช้าครับท่าน วันดีๆ.

451
00:38:14,959 --> 00:38:18,258
ขอบคุณท่าน. ไปต่อ.

452
00:38:19,864 --> 00:38:22,833
- โอ้พ่อ...
- นั่นไง กูซี่ย์ นั่นแหละ

453
00:38:22,967 --> 00:38:25,367
ฉันรู้ทุกสิ่งที่คุณต้องการจะพูด

454
00:38:25,469 --> 00:38:30,463
- และคุณยกโทษให้ฉันจริงๆเหรอ?
- ลืมไปหมดแล้ว กูซี่ย์

455
00:38:32,510 --> 00:38:35,638
ตอนนี้ฉันได้นำคำเชิญมาให้คุณ

456
00:38:35,780 --> 00:38:39,580
ท่านหญิงคัมเนอร์อยากให้คุณไป
และใช้เวลายามบ่ายที่หอคอย

457
00:38:39,684 --> 00:38:41,049
ฉันต้องไปแล้วเหรอ?

458
00:38:41,185 --> 00:38:45,884
ฉันอยากให้คุณและไฮยาซินธ์ทำความรู้จัก
กันและกันเพราะว่าเธอจะเป็นแม่ของคุณ

459
00:38:46,023 --> 00:38:49,959
- ผักตบชวา?
- ฉันรู้ มันเป็นชื่อที่งี่เง่าที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมา

460
00:38:50,061 --> 00:38:52,996
แต่มันเป็นของเธอและฉันต้องเรียกเธอตามมัน

461
00:38:53,097 --> 00:38:58,160
และที่แย่กว่านั้นคือเธอชื่อ
ลูกสาวของเธอตามเธอ: ซินเธีย

462
00:38:58,269 --> 00:39:02,000
ตอนนี้งานแต่งงานอยู่ที่ Michaelmas
และซินเธียก็จะมาเพื่อมัน

463
00:39:02,139 --> 00:39:05,404
และนั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องการคุณ
เพื่อทำความรู้จักกับไฮยาซินธ์ตอนนี้

464
00:39:05,543 --> 00:39:07,773
และเรียนรู้ที่จะรักกัน

465
00:39:15,986 --> 00:39:17,248
มอลลี่.

466
00:39:17,388 --> 00:39:21,347
ที่รัก มอลลี่ ฉันบอกคุณไม่ได้
ฉันตั้งตารอสิ่งนี้มากแค่ไหน

467
00:39:21,459 --> 00:39:25,122
มาครับมานั่ง
และให้ฉันดูคุณ

468
00:39:31,669 --> 00:39:35,662
ตาอะไร.. เช่นเดียวกับพ่อที่รักของคุณ

469
00:39:38,075 --> 00:39:41,340
คุณต้องรู้ว่าฉันรู้สึกกังวลแค่ไหน
ดังนั้นคุณจะช่วยฉันใช่ไหม?

470
00:39:41,445 --> 00:39:45,541
ฉันรู้ว่าเขารักคุณมากแค่ไหนและเราก็จะรัก
เราก็รักกันเพื่อเขาไม่ใช่หรือ?

471
00:39:45,649 --> 00:39:47,480
ฉันจะพยายาม.

472
00:39:47,618 --> 00:39:50,416
โอ้ เหมือนเขาเลย ผมทรงเดียวกัน.

473
00:39:50,521 --> 00:39:54,116
- พ่อกำลังจะเป็นสีเทา
- ใช่มั้ย? ฉันไม่เคยเห็นมัน

474
00:39:54,258 --> 00:39:59,161
ฉันจะไม่มีวันได้เห็นมัน สำหรับฉัน
เขาจะเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดตลอดไป

475
00:39:59,263 --> 00:40:01,197
โอ้ และเขารักคุณมากนะที่รัก

476
00:40:01,298 --> 00:40:04,961
คุณไม่รู้ว่าเขาพูดถึงคุณอย่างไร
บางครั้งฉันก็แทบจะอิจฉา

477
00:40:07,004 --> 00:40:09,802
เราจะทำให้เขามีความสุขมาก อืม?

478
00:40:09,907 --> 00:40:13,570
และคุณต้องบอกสิ่งที่ชอบเล็กๆ น้อยๆ ของเขาให้ฉันฟัง
และไม่ชอบเพราะคุณต้องรู้จักพวกเขา

479
00:40:13,711 --> 00:40:15,872
และคุณจะต้องเป็นเพื่อนและผู้ช่วยตัวน้อยของฉัน

480
00:40:16,013 --> 00:40:19,574
ฉันไม่คิดว่าเขามีความเฉพาะเจาะจงมากนัก
เกี่ยวกับหลายสิ่งหลายอย่าง

481
00:40:19,683 --> 00:40:22,550
แต่มีอยู่สิ่งหนึ่ง
เขาหงุดหงิดมาก

482
00:40:22,686 --> 00:40:25,416
เขาชอบทานอาหารตรงต่อเวลามาก

483
00:40:25,523 --> 00:40:28,287
เขามักจะนั่งรถเป็นเวลานาน
และยังมีเส้นทางอีกยาวไกลรออยู่

484
00:40:28,426 --> 00:40:32,863
บางครั้งเขามีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น
หรือน้อยกว่านั้นในการกินข้าวเย็นของเขาด้วยซ้ำ

485
00:40:32,963 --> 00:40:36,296
ขอบคุณ. ขอบคุณที่รักของฉันเอง
นั่นเป็นเพียงสิ่งที่ฉันหมายถึง

486
00:40:36,434 --> 00:40:38,527
เขาไม่สนใจสิ่งที่เขามี
ตราบใดที่มันพร้อม

487
00:40:38,669 --> 00:40:41,229
ในไม่ช้าเขาก็จะกินขนมปังและชีส
เป็นอย่างอื่น

488
00:40:41,338 --> 00:40:44,364
ขนมปังและชีส? คุณกิ๊บสันกินชีสเหรอ?

489
00:40:44,508 --> 00:40:47,602
ใช่. เขาชอบมันมาก

490
00:40:47,711 --> 00:40:49,906
อืม แล้วเราจะรักษาเขาให้หายเร็วๆ นี้

491
00:40:50,047 --> 00:40:53,608
มันหยาบและมีกลิ่นแรงมาก
ฉันทนกลิ่นชีสไม่ไหว

492
00:40:53,717 --> 00:40:55,651
และฉันรู้ว่าเขาคงเสียใจที่รบกวนฉัน

493
00:40:55,753 --> 00:40:58,950
- แต่พ่อมักจะ...
- ใช่แล้วที่รัก?

494
00:41:00,791 --> 00:41:02,952
บอกฉันเกี่ยวกับซินเธีย เมื่อไหร่เธอจะมา?

495
00:41:03,093 --> 00:41:06,893
โอ้ ฉันรู้ว่าพ่อเธอขอร้อง
เพื่อให้เธอมางานแต่งงาน

496
00:41:07,031 --> 00:41:10,489
แต่ฉันคิดว่าเราควรคิดถึงเรื่องนี้
เพียงเล็กน้อยก่อนที่จะแก้ไขได้มาก

497
00:41:10,634 --> 00:41:13,967
ฉันอยากจะเจอเธอจังเลย
เธอฉลาดและประสบความสำเร็จมากไหม?

498
00:41:14,071 --> 00:41:16,505
เธอควรจะเป็น
ฉันเคยใช้เงินมามากมายแล้ว...

499
00:41:16,640 --> 00:41:20,371
ลอร์ดคัมเนอร์มี
เมื่อเธอได้รับคำสั่งสอนจากปรมาจารย์ผู้ดีที่สุด

500
00:41:29,620 --> 00:41:31,212
ลูกสาวตัวน้อยของฉัน เลดี้คัมเนอร์

501
00:41:31,322 --> 00:41:35,691
ไร้สาระ, แคลร์. เธอไม่ได้
ลูกสาวของคุณยังและอาจไม่มีวันเป็น

502
00:41:35,826 --> 00:41:41,196
หนึ่งในสามของภารกิจที่ฉันมี
เคยได้ยินมาว่าไม่เคยมาแต่งงานเลย

503
00:41:41,298 --> 00:41:45,530
ที่รัก ฉันดีใจที่ได้พบคุณ
เพื่อเห็นแก่พ่อของคุณ

504
00:41:45,669 --> 00:41:50,663
และเมื่อฉันได้รู้จักคุณมากขึ้น
ฉันหวังว่ามันจะเป็นเพื่อตัวคุณเอง

505
00:41:52,576 --> 00:41:55,443
อืม ฉันชอบรูปลักษณ์ของเธอนะแคลร์

506
00:41:56,180 --> 00:41:59,308
คุณอาจจะทำอะไรดีๆ ให้กับเธอก็ได้

507
00:41:59,450 --> 00:42:02,681
ทำไมคุณไม่พาเธอกลับไป
ไปโรงเรียนที่แอชคอมบ์

508
00:42:02,820 --> 00:42:08,258
และปล่อยให้เธออยู่กับคุณจนถึงวันแต่งงานเหรอ?
นั่นเป็นโครงการทุนหรือไม่?

509
00:42:08,392 --> 00:42:09,984
โอ้ แต่ท่านหญิง ฉัน...

510
00:42:10,094 --> 00:42:12,961
ฉันไม่คิดว่ามันจะดีเลย

511
00:42:13,063 --> 00:42:17,159
ฉันหมายถึงว่า เลดี้ของฉัน ฉันควรจะไม่ชอบมันมาก

512
00:42:17,301 --> 00:42:21,670
มันจะพาฉันออกไปจากพ่อเพียงเท่านี้
ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาเรามีร่วมกัน

513
00:42:23,340 --> 00:42:26,673
โอ้ เธอแสดงออกอย่างตรงไปตรงมามาก

514
00:42:26,810 --> 00:42:30,871
ไม่ใช่แต่มีอะไรดีๆ
ความจริงในสิ่งที่เธอพูด

515
00:42:31,015 --> 00:42:34,451
มันคงจะไม่พอใจมาก,
ที่รักของฉันอยากมีแม่เลี้ยง

516
00:42:34,552 --> 00:42:36,679
มาระหว่างพ่อของคุณกับตัวคุณเอง

517
00:42:36,820 --> 00:42:42,019
ฉันเห็นแล้วว่า
ข้อดีอะไรก็ตามในระยะยาว

518
00:42:42,126 --> 00:42:49,191
เธอรู้ความคิดของเธอเอง แคลร์
ฉันคิดว่างานของคุณจะถูกตัดออกไป

519
00:43:04,815 --> 00:43:08,546
คุณเป็นอย่างไร? มันเป็นวันที่พยายามมากหรือเปล่า?

520
00:43:08,652 --> 00:43:11,917
- ฉันคิดถึงคุณมากกว่าหนึ่งครั้ง
- ขอบคุณ.

521
00:43:12,056 --> 00:43:15,389
ฉันพยายามจำสิ่งที่คุณพูด
และคิดถึงคนอื่นมากขึ้น แต่...

522
00:43:15,492 --> 00:43:18,359
- แต่มันยากมาก.
- ฉันรู้.

523
00:43:18,462 --> 00:43:20,293
แต่คุณรู้ว่าคุณจะมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ

524
00:43:20,431 --> 00:43:22,023
ไม่ ฉันจะไม่ทำ

525
00:43:22,132 --> 00:43:25,568
และถ้าฉันจะฆ่าตัวตายพยายามคิด
และประพฤติตนตามที่คนอื่นต้องการให้ข้าพเจ้าทำ

526
00:43:25,669 --> 00:43:27,864
ฉันรู้สึกว่าฉันอาจจะไม่เคยมีชีวิตอยู่เลย

527
00:43:28,005 --> 00:43:32,499
และสำหรับความสุขที่คุณพูดถึง...
ฉันจะไม่มีความสุขอีกต่อไป

528
00:43:41,518 --> 00:43:43,110
สวัสดีคุณกิ๊บสัน

529
00:43:59,269 --> 00:44:00,736
นางสาวบราวนิ่ง

530
00:44:00,871 --> 00:44:04,204
คุณฟีบี้. ฉัน...

531
00:44:05,209 --> 00:44:07,939
ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน แต่...

532
00:44:08,846 --> 00:44:13,408
เนื่องจากคุณทั้งคู่อายุมากแล้ว
และเพื่อนรักของแมรี่ภรรยาข้าพเจ้า

533
00:44:13,517 --> 00:44:15,417
และใจดีกับมอลลี่มาก...

534
00:44:15,519 --> 00:44:18,955
มอลลี่ที่รักเป็นยังไงบ้าง?
เธอจากไปนานมากแล้ว

535
00:44:19,056 --> 00:44:22,389
มันจำเป็น ฉันเกรงว่า ขอบคุณ

536
00:44:22,493 --> 00:44:27,294
ชายหนุ่มคนหนึ่งของฉัน คุณค็อกซ์
จินตนาการว่าตัวเองรักเธอ

537
00:44:27,431 --> 00:44:29,991
สวรรค์ แล้วเธอเอาชนะคุณ Coxe ได้ไหม?

538
00:44:30,100 --> 00:44:34,264
- ฉันหวังว่าเขาเอาชนะเธอได้แล้วและทิ้งเราไป
- โอ้ ฉันชอบได้ยินเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ

539
00:44:34,405 --> 00:44:38,501
ถ้าคุณจะให้ฉันก้าวต่อไป
แล้วคุณจะได้ยินเรื่องของฉัน

540
00:44:38,642 --> 00:44:42,442
- ของคุณ?
- อวยพรเราและช่วยเราด้วย อะไรต่อไป?

541
00:44:42,546 --> 00:44:45,811
ฉันหวังว่าการแต่งงานของฉัน

542
00:44:46,483 --> 00:44:49,418
และนั่นคือสิ่งที่ฉันได้มา
ที่จะพูดคุยกับคุณเกี่ยวกับ

543
00:44:51,455 --> 00:44:55,721
สำหรับฉันดูเหมือนว่าบ้านของฉัน
ต้องการเมียน้อยอีกครั้ง

544
00:44:55,859 --> 00:45:00,353
- และมอลลี่ต้องการการดูแลจากแม่
- ค่อนข้างถูกต้อง คุณกิบสัน

545
00:45:01,465 --> 00:45:06,459
แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องน่ากังวล
เพื่อให้ฉันตัดสินใจว่าจะถามใคร

546
00:45:08,806 --> 00:45:11,400
ผู้หญิงที่ฉันเลือก...

547
00:45:12,976 --> 00:45:15,672
บอกเราทันทีว่าเธอเป็นใคร มีผู้ชายดีๆ คนหนึ่ง

548
00:45:17,014 --> 00:45:20,677
นางเคิร์กแพทริค
ซึ่งเคยเป็นผู้ปกครองอยู่ที่หอคอย

549
00:45:21,418 --> 00:45:22,680
โอ้...

550
00:45:23,587 --> 00:45:27,284
เธอ...
เธอเป็นผู้หญิงที่ดูสง่างามมาก

551
00:45:27,424 --> 00:45:30,757
ไร้สาระนะน้องสาว
ความสง่างามเกี่ยวอะไรกับมัน?

552
00:45:30,861 --> 00:45:34,661
ผู้ชายไม่แต่งงานกับผู้หญิงเพราะความสง่างามของพวกเขา
ไม่เป็นม่ายแต่อย่างใด

553
00:45:37,034 --> 00:45:40,060
แล้วได้บุญอะไร.
คุณมาเพื่อขอคุณกิ๊บสัน?

554
00:45:40,204 --> 00:45:41,865
นั่งเฉยๆนะฟีบี้

555
00:45:42,005 --> 00:45:44,633
ฉันอยากถามว่าคุณจะให้มอลลี่อยู่ไหม

556
00:45:44,742 --> 00:45:47,768
ขณะที่คุณกิ๊บสันและฉัน
อยู่ในการเดินทางแต่งงานของเรา

557
00:45:48,011 --> 00:45:51,674
คราวที่แล้วคุณอาจจะถามเราว่า
ก่อนที่คุณจะถามมาดามแฮมลีย์

558
00:45:51,815 --> 00:45:54,443
เราเป็นเพื่อนเก่าของคุณ
และเพื่อนๆ ของแม่ด้วย

559
00:45:54,551 --> 00:45:58,988
แม้ว่าเราจะไม่ใช่คนในเคาน์ตี้ก็ตาม
ชอบที่จะใช้เวลาทั้งหมดกับปัจจุบัน

560
00:45:59,089 --> 00:46:03,526
- นั่นมันไม่ยุติธรรม และเธอก็รู้นะ คุณบราวนิ่ง
- บางทีมันอาจจะเป็นและอาจจะไม่ใช่ก็ได้

561
00:46:03,660 --> 00:46:06,322
แต่ในทุกเหตุการณ์...

562
00:46:08,699 --> 00:46:12,567
แน่นอน มอลลี่ตัวน้อย
จะอยู่กับเราได้นานเท่าที่เธอต้องการ

563
00:46:12,669 --> 00:46:15,695
ใช่ตราบใดที่เธอชอบ

564
00:46:23,213 --> 00:46:26,671
- โอ้...
- ไม่ต้องถอนหายใจแล้ว ฟีบี

565
00:46:26,817 --> 00:46:30,913
ฉันไม่รู้ว่าคุณเคยมีได้อย่างไร
ความคิดที่ว่ามิสเตอร์กิ๊บสันจะคิดถึงคุณ

566
00:46:38,428 --> 00:46:41,261
- สวัสดีตอนเช้าพระเจ้าของฉัน
- อรุณสวัสดิ์ เพรสตัน

567
00:46:47,304 --> 00:46:49,033
คุณเคิร์กแพทริค...

568
00:46:56,079 --> 00:47:00,106
ช่างเป็นวันที่มีความสุขสำหรับคุณ
สงสารคุณเคิร์กแพทริคจะพลาดงานแต่งงาน

569
00:47:00,250 --> 00:47:03,344
เธอคงจะเป็นส่วนเสริมที่มีเสน่ห์
ไปงานปาร์ตี้เจ้าสาว

570
00:47:03,453 --> 00:47:07,856
- ซินเธียผู้น่าสงสารไม่สามารถละเว้นจากโรงเรียนได้
- ดอมเมจ.

571
00:47:10,360 --> 00:47:12,294
เอ่อ แคลร์...

572
00:47:12,429 --> 00:47:15,865
โอ้ คุณดูสวยมากเลย เข้ามาด้วย..

573
00:47:16,600 --> 00:47:22,334
นั่นคือความคิด โอ้ อย่าเพิ่งยับชุดของคุณตอนนี้
วางไว้บนเข่าของฉัน ฉันไม่รังเกียจ

574
00:47:22,472 --> 00:47:27,239
ไปงานแต่งงานใครสนใจอะไร?
แตกต่างถ้าเราจะไปงานศพอะไร?

575
00:47:27,377 --> 00:47:28,776
คุณกิ๊บสัน?

576
00:47:30,180 --> 00:47:31,442
ขอบคุณ

577
00:47:32,716 --> 00:47:36,311
- คุณเคิร์กแพทริคจะกลับมาเมื่อไหร่?
- ฉันไม่รู้.

578
00:47:38,021 --> 00:47:41,115
- เธอเป็นอย่างไร?
- สวยมาก.

579
00:47:41,258 --> 00:47:44,750
ฉันหวังว่าเธอจะฉลาดมาก
และก็สำเร็จด้วยใช่ไหมล่ะ?

580
00:47:44,862 --> 00:47:46,796
ฉันคิดว่าเธอใช่

581
00:47:46,897 --> 00:47:50,162
เห็นไหมว่าเธอมีเสน่ห์ในตัวเธอมาก
คนนั้นลืมว่าตัวเธอเองเป็นอะไร

582
00:47:50,300 --> 00:47:52,325
ในรัศมีที่ล้อมรอบเธอ

583
00:47:53,403 --> 00:47:54,665
โอ้...

584
00:47:57,307 --> 00:47:58,604
เลดี้แฮเรียต.

585
00:48:04,481 --> 00:48:09,043
ฉันคิดว่าฉันได้เปรียบคุณนะ คุณกิ๊บสัน
ฉันพบคุณครั้งหนึ่งเมื่อคุณยังเป็นเด็ก

586
00:48:09,186 --> 00:48:12,019
ฉันมาในฐานะเพื่อนเจ้าสาวสมัครเล่น
เพื่อช่วยคุณ

587
00:48:13,290 --> 00:48:14,757
ไปเถอะ เดินต่อไป

588
00:48:27,237 --> 00:48:30,468
ฉันกล้าพูดว่ามันเป็นการทดลองสำหรับคุณ
การแต่งงานครั้งที่สองของพ่อคุณ

589
00:48:30,607 --> 00:48:32,871
- ฉันสงสัยว่าพวกคุณจะรวมตัวกันได้อย่างไร?
- ฉันก็เหมือนกัน

590
00:48:33,010 --> 00:48:36,639
จากประสบการณ์ของผม ถ้าคุณเป็นคนมาก
สาวน้อยที่ดีและยอมให้ตัวเองถูกชักนำ

591
00:48:36,780 --> 00:48:41,046
คุณจะพบแม่เลี้ยงคนใหม่ของคุณ
สิ่งมีชีวิตที่หอมหวานที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้

592
00:48:41,184 --> 00:48:43,482
ฉันไม่เคยจัดการมัน แต่คุณก็ทำได้

593
00:48:44,721 --> 00:48:47,747
ฉันหวังว่าซินเธีย
จะมาที่นี่เพื่อจัดงานแต่งงาน

594
00:48:47,891 --> 00:48:52,157
โอ้ลูกสาว?
ใช่ เธอก็เหมือนกัน ฉันกล้าพูด

595
00:48:52,296 --> 00:48:55,629
แต่ฉันเข้าใจว่าเธอโตแล้ว
สู่ความงดงามอันยิ่งใหญ่ในหลายปีที่ผ่านมา

596
00:48:55,732 --> 00:48:59,600
บางทีแม่ของเธออาจจะปรารถนาให้เธอ
อายุน้อยกว่าเล็กน้อยหรือสวยน้อยกว่า

597
00:48:59,736 --> 00:49:01,226
นั่นเป็นความคิดที่ชั่วร้าย

598
00:49:01,371 --> 00:49:03,601
ใครเคยได้ยินเรื่องแม่.
อิจฉาลูกสาวของตัวเองเหรอ?

599
00:49:03,740 --> 00:49:06,368
ฉันแน่ใจว่าต้องมีเหตุผลอื่น

600
00:49:08,946 --> 00:49:10,208
ผู้ชายคนนั้นคือใคร?

601
00:49:10,347 --> 00:49:14,249
พ่อขอให้นายเพรสตันเป็นพยาน
เขาเป็นตัวแทนที่ดินของเขาที่แอชคอมบ์

602
00:49:14,384 --> 00:49:16,375
ฉันมีความเกลียดชังเขาโดยสัญชาตญาณ

603
00:49:16,486 --> 00:49:21,321
เขาทำหน้าที่ของเขาโดยพ่อแต่ไม่ทำ
ปล่อยให้เขาสนิทสนมกับคุณตลอดไป

604
00:49:21,458 --> 00:49:25,121
คุณจะทำอะไรในขณะที่มีความสุข
คู่รักกำลังเดินทางแต่งงานของพวกเขา?

605
00:49:25,228 --> 00:49:27,822
- โอ้ ฉันพักอยู่กับมิสบราวนิ่งส์
- โอ้จริงเหรอ?

606
00:49:27,965 --> 00:49:32,026
ฉันรู้จักพวกเขาเป็นอย่างดี
ฉันเรียกพวกเขาว่า Pecksy และ Flapsy

607
00:49:32,169 --> 00:49:35,400
พวกมันเป็นสัตว์ที่ตลกมาก
ด้วยความพยายามอันอ่อนน้อมถ่อมตน

608
00:49:35,505 --> 00:49:37,996
ต้มตุ๋นและกระพือปีก

609
00:49:38,108 --> 00:49:40,133
- ฉันจะไปเรียกคุณที่นั่น
- ไม่ อย่า

610
00:49:40,277 --> 00:49:42,711
- ได้โปรดฉันขอร้องว่าคุณจะไม่ทำ
- ทำไมไม่เคย?

611
00:49:42,846 --> 00:49:44,143
เพราะ...

612
00:49:44,247 --> 00:49:46,442
เพราะฉันไม่คิดว่าคุณควร
พูดถึงชั้นเรียนที่ฉันอยู่

613
00:49:46,583 --> 00:49:49,279
ราวกับว่ามันเป็นของแปลก
ของสัตว์ที่จะล้อเลียน

614
00:49:49,419 --> 00:49:53,617
- แต่ฉันไม่คิดว่าคุณแบบนั้น มอลลี่
- แต่ฉันเป็นคนแบบนั้น

615
00:49:53,724 --> 00:49:55,988
และฉันไม่คิดว่าคุณควรมา
และโทรหาฉันที่ Miss Brownings'

616
00:49:56,093 --> 00:49:58,891
ถ้าคุณจะหัวเราะ
เรียกชื่อพวกเขา

617
00:50:02,899 --> 00:50:06,335
ฉันขอโทษคุณผู้หญิงของฉัน
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดูหมิ่น

618
00:50:06,470 --> 00:50:10,270
ไม่ คุณพูดถูกมาก ฉันไม่เสียใจ
คำที่ฉันพูดเกี่ยวกับชายคนนั้นเพรสตัน

619
00:50:10,407 --> 00:50:16,107
แต่สำหรับมิสบราวนิ่งส์
ฉันขอโทษจริงๆ ถ้าฉันทำให้คุณหรือพวกเขาขุ่นเคือง

620
00:50:16,713 --> 00:50:20,376
คุณจะยกโทษให้ฉันไหม
ถ้าฉันสัญญาว่าจะแก้ไขทางของฉัน?

621
00:50:20,484 --> 00:50:23,647
ใช่ ฉันจะทำแน่นอน ถ้าคุณหมายความแบบนั้นจริงๆ

622
00:50:23,754 --> 00:50:28,123
ฉันทำ. ฉันรู้สึกถูกตีสอนมาก อย่างแท้จริง.

623
00:50:47,944 --> 00:50:49,809
ขอบคุณเจมส์

624
00:51:04,227 --> 00:51:06,991
(การแชทที่ไม่ได้ยิน)

625
00:51:23,013 --> 00:51:25,504
เลดี้แฮเรียต. เป็นเกียรติอย่างยิ่ง..

626
00:51:25,649 --> 00:51:28,482
แต่เราก็มีความตื่นเต้นของตัวเอง
ขณะที่คุณไม่อยู่

627
00:51:28,618 --> 00:51:35,182
นายโรเจอร์ แฮมลีย์ มาเยี่ยมแล้วเขาก็เป็น
ขอความเมตตาจากคุณอย่างที่สุด มอลลี่

628
00:51:35,292 --> 00:51:38,318
และเขาก็นำสิ่งนั้นมาให้คุณที่นั่น
ฉันจะไม่แตะต้องสิ่งที่น่ากลัว

629
00:51:38,462 --> 00:51:42,660
- โอ้ รังตัวต่อ
- รังตัวต่อจริงๆ

630
00:51:42,766 --> 00:51:45,701
ไม่ว่าเขาหรือคุณหรือทั้งสองคนจะต้องบ้า

631
00:51:45,836 --> 00:51:48,862
รู้ไหมมีมากกว่าร้อย
ตัวต่อชนิดต่าง ๆ ในอังกฤษเพียงแห่งเดียว?

632
00:51:48,972 --> 00:51:51,065
วันหนึ่งเขาบอกฉันทั้งหมดเกี่ยวกับพวกเขา

633
00:51:52,175 --> 00:51:54,939
ยิ่งไปกว่านั้น
เขานำข้อความจากคุณแฮมลีย์มาด้วย

634
00:51:55,078 --> 00:51:57,410
ถามว่าเราจะว่างคุณในวันพฤหัสบดีได้ไหม

635
00:51:57,547 --> 00:52:01,745
พวกผู้ชายจะไปงานแสดงสินค้าเกษตรกันหมด
คุณออสบอร์นก็เช่นกัน

636
00:52:01,852 --> 00:52:05,879
เพราะเขาอยู่ที่บ้านตอนนี้และเธอ
ต้องการให้คุณรักษาบริษัทของเธอไว้

637
00:52:06,022 --> 00:52:11,153
- และฉันขอไปได้ไหม?
- แน่นอนที่รักของฉัน

638
00:52:11,261 --> 00:52:13,991
(มอลลี่อ่าน) ความสุขเกิดขึ้น
วิญญาณที่น่าคลั่งไคล้

639
00:52:14,097 --> 00:52:16,827
ใจ ใจยังเหงา..

640
00:52:16,933 --> 00:52:20,096
ฉันจะบินหลอกหลอนผู้ชาย

641
00:52:20,237 --> 00:52:23,434
ฉันพยายามที่จะหลีกเลี่ยง ไม่ใช่เกลียดมนุษยชาติ

642
00:52:23,540 --> 00:52:26,509
เต้านมของฉันต้องการหุบเขาบูดบึ้ง

643
00:52:26,643 --> 00:52:30,044
ความเศร้าโศกของเขาอาจเหมาะกับจิตใจที่มืดมน

644
00:52:30,147 --> 00:52:32,308
โอ้ นั่นมอบปีกให้ฉันแล้ว

645
00:52:32,449 --> 00:52:35,213
ซึ่งอุ้มเต่าขึ้นรัง

646
00:52:35,318 --> 00:52:38,253
- แล้ว...
- แล้วฉันจะผ่าห้องนิรภัยแห่งสวรรค์

647
00:52:38,355 --> 00:52:41,620
หนีไปพักผ่อนเสียเถิด

648
00:52:42,159 --> 00:52:46,323
- ออสบอร์น. กลับมาเร็ว ๆ นี้เหรอ?
- ฉันก็กลัวเหมือนกันแม่

649
00:52:47,731 --> 00:52:50,723
ฉันพบว่าบูลล็อคไม่อยู่ในสายของฉัน

650
00:52:50,867 --> 00:52:54,963
มอลลี่ เพื่อนคนนี้คือลูกชายของฉัน ออสบอร์น

651
00:52:55,105 --> 00:52:58,097
คุณกิบสัน คุณชอบไบรอนใช่ไหม

652
00:52:58,241 --> 00:53:00,732
ใช่ แล้วคุณนายแฮมลีย์ก็พาฉันไปดู
บทกวีของคุณบางส่วนด้วย

653
00:53:00,844 --> 00:53:05,645
- โอ้เธอเหรอ? แล้วคุณคิดอย่างไรกับพวกเขา?
- ฉันคิดว่าพวกมันสวยมาก

654
00:53:06,449 --> 00:53:09,782
- คุณจริงเหรอ?
- ใช่ แน่นอน ไม่เช่นนั้นฉันจะไม่พูดอย่างนั้น

655
00:53:09,886 --> 00:53:12,980
ไม่เหมือนส่วนอื่นๆ ของโลกใช่ไหม?
ดีฉันชอบแบบนั้น

656
00:53:14,858 --> 00:53:18,225
(ออสบอร์น) โอ้ ฉันตั้งใจจะบอกคุณว่า
"บูดบึ้งเกลน" ทำให้ฉันนึกถึง

657
00:53:18,328 --> 00:53:21,855
ฉันใช้เวลาหนึ่งวันในสตูดิโอของ Haycraft

658
00:53:21,998 --> 00:53:25,161
ฉันอยากให้คุณมาดูผลงานใหม่ของเขา
คุณก็ต้องการเขาเหมือนกัน

659
00:53:25,302 --> 00:53:27,327
เขาพูดเช่นเดียวกับที่เขาวาดภาพ

660
00:53:27,470 --> 00:53:30,098
โอ้ ฉันอยากได้ ออสบอร์น

661
00:53:30,240 --> 00:53:35,371
- แต่พ่อของคุณจะกังวลถ้าฉันจากไป
- เอาล่ะให้เขาหงุดหงิด ตามใจตัวเอง

662
00:53:35,478 --> 00:53:39,972
- คุณคิดอย่างไร คุณกิบสัน?
- ฉันไม่คิดว่ามันยุติธรรมที่จะถามฉัน

663
00:53:40,083 --> 00:53:43,519
โอ้คุณไม่ทำเหรอ? ฉันขอโทษคุณแล้ว

664
00:53:44,955 --> 00:53:48,049
ออสบอร์น. ทำไมคุณทำไม่ได้
บอกเราว่าคุณจะกลับบ้านเหรอ?

665
00:53:48,158 --> 00:53:49,682
ขอโทษครับพ่อ ผมไม่คิดว่าคุณจะคิดถึงผม

666
00:53:49,826 --> 00:53:52,158
โรเจอร์พลาดอาหารเย็นไปครึ่งหนึ่ง
การล่าสัตว์เพื่อคุณ

667
00:53:52,295 --> 00:53:54,320
ฉันไม่ได้สนใจมันครับ
ฉันบอกว่าเราจะพบเขาที่นี่

668
00:53:54,464 --> 00:53:58,867
- มุ่งแต่สิ่งอันสูงส่งอย่างไม่ต้องสงสัย
- ฉันก็ไม่จำเป็นต้องพูดอย่างนั้นครับ

669
00:54:02,672 --> 00:54:04,196
- วันดีเหรอ?
- ดีมาก.

670
00:54:04,307 --> 00:54:07,504
ฉันเห็นวัวสาวเจอร์ซีย์ตัวน้อยที่สวยที่สุด
ฉันเคยตบตา

671
00:54:07,644 --> 00:54:09,578
เกือบพาเธอกลับบ้านแล้ว

672
00:54:11,081 --> 00:54:13,072
คุณเพลิดเพลินกับ หนังสือของ Huber แค่ไหน?

673
00:54:14,284 --> 00:54:19,085
- โอ้ ไบรอน
- ฉันกำลังอ่านเกี่ยวกับผึ้งด้วย

674
00:54:20,323 --> 00:54:24,225
- แต่ไบรอนก็เป็นกันเองมากกว่า
- ไม่มีการแข่งขัน

675
00:54:30,000 --> 00:54:32,560
(เสียงนาฬิกา)

676
00:54:36,039 --> 00:54:38,371
มีอะไรอีกไหมมอลลี่ที่รัก?

677
00:54:38,508 --> 00:54:41,204
ไม่อยากให้เมียใหม่คิด
เราไม่สามารถทำสิ่งต่าง ๆ ที่นี่

678
00:54:41,311 --> 00:54:44,974
ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้น เบตตี้
ฉันคิดว่าทุกอย่างดูดีมาก

679
00:54:45,081 --> 00:54:50,075
ฉันก็ควรจะหวังเช่นนั้นเหมือนกัน
และถ้าเธอไม่ชอบเธอก็ไปที่อื่นได้

680
00:54:50,220 --> 00:54:53,155
(ม้าและรถม้า
ใกล้เข้ามา)

681
00:55:00,363 --> 00:55:02,058
มอลลี่.

682
00:55:10,640 --> 00:55:12,039
โอ้...

683
00:55:14,444 --> 00:55:15,843
เบ็ตตี้...

684
00:55:18,648 --> 00:55:22,880
โอ้... โอ้ เยี่ยมมาก

685
00:55:23,019 --> 00:55:25,180
มอลลี่ที่รัก พาแม่ไปที่ห้องของเธอหน่อย

686
00:55:25,288 --> 00:55:28,553
ฉันสั่งชา-อาหารเย็นมาให้คุณ
คุณไม่ควรอยากได้สิ่งนั้นก่อนเหรอ?

687
00:55:28,692 --> 00:55:34,062
โอ้ที่รัก ฉันไม่แน่ใจว่าฉันก็ไม่เหมือนกัน
เหนื่อยที่จะกิน การเดินทางทำให้ฉันเหนื่อยมาก

688
00:55:34,197 --> 00:55:39,294
แต่ต้องไม่คิดถึงตัวเอง
บางทีฉันอาจจะเอาอะไรเพียงเล็กน้อยก็ได้

689
00:55:39,436 --> 00:55:42,837
- ที่รักของฉันคืออะไร?
- ฉันขอโทษนะไฮยาซินธ์ ฉันต้องออกไปข้างนอก

690
00:55:42,939 --> 00:55:44,964
คนไข้คนหนึ่งของฉันป่วยหนัก

691
00:55:45,075 --> 00:55:49,171
- คุณคราเวน สมิธ คนแก่
-โอ้ ฉันขอโทษ

692
00:55:49,312 --> 00:55:53,681
โอ้ คุณจะออกไปอีกแล้ว
ในเย็นวันแรกที่เราอยู่บ้านด้วยกัน?

693
00:55:53,817 --> 00:55:56,650
มันช่วยไม่ได้แล้วที่รัก
ฉันจะกลับบ้านโดยเร็วที่สุด

694
00:55:58,822 --> 00:56:02,781
เอ่อ... อะไรจะเป็นยังไงนะผมว่า

695
00:56:02,892 --> 00:56:06,726
ในกรณีนั้น มอลลี่ บางทีฉันอาจจะทำก็ได้
กินข้าวเย็นเล็กๆ น้อยๆ ในห้องของฉันเถอะ

696
00:56:06,830 --> 00:56:09,196
คุณช่วยกรุณาบอกทางให้ฉันหน่อยได้ไหม?

697
00:56:20,043 --> 00:56:22,443
(แหวนกระดิ่ง)

698
00:56:24,247 --> 00:56:26,477
(ระฆังดังขึ้นอีกครั้ง)

699
00:56:28,718 --> 00:56:31,050
(เบ็ตตี้พึมพำ) ฉันมีมือเพียงคู่เดียว

700
00:56:31,187 --> 00:56:35,419
- ไม่เป็นไร เบ็ตตี้ คราวนี้ฉันจะไป
- โอ้ ขอบคุณนะที่รัก ที่นั่น.

701
00:56:35,525 --> 00:56:36,890
(แหวนกระดิ่ง)

702
00:56:37,026 --> 00:56:40,223
(เบ็ตตี้ พึมพำ)
โอ้ เธอคงจะลองใช้ความอดทนแบบนักบุญ

703
00:56:49,839 --> 00:56:52,865
โอ้ ฉันเหงาเหลือเกินที่รัก ในบ้านที่แปลกประหลาดหลังนี้

704
00:56:54,344 --> 00:56:59,111
คืนนี้คุณจะเป็นสาวใช้ตัวน้อยของฉันและช่วยฉันไหม
แกะออกมาแล้วมาคุยกับผม อืม?

705
00:57:02,552 --> 00:57:05,487
คิดถึงพ่อคุณจริงๆ

706
00:57:05,622 --> 00:57:08,955
อาจทำให้การมาเยือนของเขาล่าช้าออกไป
ถึงคุณคราเวน สมิธเพียงเย็นวันหนึ่งเท่านั้น

707
00:57:09,058 --> 00:57:12,721
แต่บางทีคุณคราเวน สมิธ
ไม่สามารถชะลอความตายของเขาได้

708
00:57:12,829 --> 00:57:15,093
คุณผู้หญิงเลวทราม

709
00:57:16,699 --> 00:57:22,399
ถ้าเขากำลังจะตายอย่างที่คุณพูดแล้วมันคืออะไร
การใช้พ่อของคุณรีบร้อนขนาดนี้เหรอ?

710
00:57:22,505 --> 00:57:25,338
เขาคาดหวังมรดกหรืออะไรทำนองนั้นหรือไม่?

711
00:57:26,176 --> 00:57:29,577
บางครั้งพ่อก็สามารถทำอะไรบางอย่างได้

712
00:57:29,679 --> 00:57:32,239
บางสิ่งบางอย่างที่จะทำ
การต่อสู้ครั้งสุดท้ายง่ายขึ้นนั่นคือ

713
00:57:32,382 --> 00:57:36,011
และมันก็เป็นความสบายใจอย่างยิ่ง
กับครอบครัวเพื่อให้เขาอยู่ที่นั่น

714
00:57:36,119 --> 00:57:40,215
ช่างเป็นความรู้อันน่าสยดสยองเรื่องความตาย
คุณมีสำหรับผู้หญิงวัยเดียวกับคุณ

715
00:57:42,225 --> 00:57:47,891
โอ้ที่รัก ช่างเป็นเตียงสมัยเก่าจริงๆ
อย่างไรก็ตาม เราจะปรับปรุงบ้านทีละน้อย

716
00:57:48,031 --> 00:57:52,024
ไม่ใช่ห้องของฉัน ฉันอยากให้มันคงอยู่เหมือนเดิม

717
00:57:52,135 --> 00:57:56,697
แวะมาอ่านนะคะที่รัก เสียง
เสียงของคุณจะส่งฉันเข้านอนในไม่ช้า

718
00:58:07,183 --> 00:58:08,707
นายสมิธเป็นยังไงบ้าง?

719
00:58:09,819 --> 00:58:13,220
ตาย. เขาเพิ่งจำฉันได้

720
00:58:14,257 --> 00:58:17,852
เขาเป็นหนึ่งในคนไข้กลุ่มแรกๆ ของฉัน
เมื่อผมมาถึงฮอลลิงฟอร์ด

721
00:58:20,997 --> 00:58:25,400
- แล้วแม่ใหม่อยู่ที่ไหน?
- โอ้ เธอเหนื่อย เธอเข้านอนเร็ว

722
00:58:28,071 --> 00:58:29,936
ฉันต้องเรียกเธอว่าแม่ไหม?

723
00:58:31,674 --> 00:58:33,539
ฉันควรจะชอบมันถ้าคุณต้องการ

724
00:58:36,079 --> 00:58:37,569
แล้วฉันจะ.

725
00:59:01,437 --> 00:59:03,064
ขอแสดงความยินดีกับคุณกิบสัน

726
00:59:03,206 --> 00:59:06,801
ฉันดีใจที่ได้พบเพื่อนที่ดีของฉัน กิ๊บสัน
ตัดสินอย่างมีความสุข

727
00:59:06,943 --> 00:59:09,104
คุณไม่มีทางทำได้ดีกว่านี้หรอกที่รัก

728
00:59:10,880 --> 00:59:12,575
ชาค่ะคุณผู้หญิง

729
00:59:17,754 --> 00:59:21,815
- ลูกชายของคุณทั้งคู่อยู่บ้านหรือเปล่า สไควร์แฮมลีย์?
- เช่นกันครับคุณผู้หญิง

730
00:59:22,792 --> 00:59:28,594
ฉันหวังว่าคุณออสบอร์นจะมาเยี่ยมเราเร็วๆ นี้
มอลลี่บอกฉันว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่หล่อมาก

731
00:59:28,698 --> 00:59:33,192
เธอใช่ไหม? ก็เป็นไปตามนั้นครับ
ฉันว่าหล่อก็หล่อเหมือนกันนะ

732
00:59:33,836 --> 00:59:37,033
เอ่อ ฉันกลัวว่าคุณไม่อยู่

733
00:59:37,173 --> 00:59:39,664
เราทุกคนผิดที่บ้าน มอลลี่

734
00:59:39,809 --> 00:59:42,744
ออสบอร์นจากไปแล้วและสูญเสียมิตรภาพไป
เขากลับไปพยายามเพื่อ

735
00:59:42,879 --> 00:59:44,847
และตอนนี้เขาจากไปแล้วและไม่ได้รับปริญญา

736
00:59:44,981 --> 00:59:50,613
หลังจากที่เขาพูดและแม่ของเขาพูดทั้งหมดแล้วฉันก็
เหมือนคนโง่โอ้อวดเรื่องลูกชายที่ฉลาดของฉันและ...

737
00:59:50,720 --> 00:59:52,415
คือฉันไม่เข้าใจมัน

738
00:59:52,522 --> 00:59:55,184
และมันถูกโยนมาดาม
เข้าสู่อาการป่วยของเธอ

739
00:59:55,291 --> 01:00:01,127
พ่อของคุณมาหาเธอเมื่อเช้านี้และ
เธอถามเขาว่าเธออาจมีคุณเกี่ยวกับเธอหรือไม่

740
01:00:01,264 --> 01:00:05,030
และเขาบอกว่าฉันอาจจะ
มาหาคุณและก็...

741
01:00:05,134 --> 01:00:06,499
ฉันอยู่ที่นี่

742
01:00:07,537 --> 01:00:10,165
- คุณจะมาใช่ไหมที่รัก?
- ฉันจะพร้อมในอีกสองนาที

743
01:00:10,273 --> 01:00:12,070
ที่รัก หยุดสักครู่นะ

744
01:00:12,208 --> 01:00:16,372
ฉันแน่ใจว่าพ่อของคุณลืมไปแล้ว
ที่คุณจะออกไปกับฉันเย็นนี้

745
01:00:16,479 --> 01:00:20,575
- แต่มันไม่สำคัญใช่ไหม?
- เธอเป็นผู้หญิงที่ป่วยมาก คุณกิ๊บสัน

746
01:00:20,683 --> 01:00:24,915
และเธอก็ตั้งใจที่จะได้พบมอลลี่
ไม่มีทางที่จะไล่เธอออกไปเลยเหรอ?

747
01:00:25,054 --> 01:00:27,682
ที่รัก การหมั้นคือการหมั้นหมาย

748
01:00:27,824 --> 01:00:30,759
และคุณมีส่วนร่วมไม่เพียงเท่านั้น
ถึงคุณค็อกเคอเรล แต่สำหรับฉันด้วย

749
01:00:30,893 --> 01:00:34,294
ผูกพันที่จะมากับฉัน
ในกรณีที่ไม่มีสามีของฉัน

750
01:00:35,231 --> 01:00:40,794
ฉันขอโทษ สไควร์แฮมลีย์
แต่ฉันคิดว่าหน้าที่ของมอลลี่ค่อนข้างชัดเจน

751
01:00:40,903 --> 01:00:44,703
และฉันแน่ใจว่าคุณจะรับทราบ
การหมั้นคือการหมั้น

752
01:00:44,841 --> 01:00:47,605
ฉันบอกว่าหมั้นหรือเปล่า
เป็นช้างเหรอคุณนาย?

753
01:00:52,448 --> 01:00:57,078
บางทีคุณอาจจะพบว่ามันเป็นไปได้
เพื่ออนุญาตให้เธอมาหาเราพรุ่งนี้?

754
01:00:58,321 --> 01:01:02,018
แน่นอน. เธอจะพร้อมตลอดเวลาที่คุณชื่อ

755
01:01:04,661 --> 01:01:08,495
ขอบคุณมากครับคุณผู้หญิง
ฉันมีภาระผูกพันกับคุณมาก

756
01:01:14,270 --> 01:01:18,673
ที่รัก ฉันต้องไม่ให้คุณเปิดเผยเด็ดขาด
ข้าพเจ้าได้ประพฤติตามบุรุษผู้นั้นอีก

757
01:01:18,808 --> 01:01:22,266
และท่านจะต้องไม่รับคำเชิญอีกต่อไป
ราวกับว่าคุณเป็นหญิงสาวอิสระ

758
01:01:22,412 --> 01:01:25,848
- พ่อบอกว่าฉันจะไป
- ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันเป็นแม่ของคุณแล้ว

759
01:01:25,948 --> 01:01:28,610
การอ้างอิงทั้งหมดควรทำผ่านฉัน

760
01:01:29,719 --> 01:01:32,688
แต่เอาล่ะ ในขณะที่คุณกำลังจะไป...

761
01:01:34,424 --> 01:01:36,085
..คุณก็แต่งตัวดีๆ ได้เช่นกัน

762
01:01:36,959 --> 01:01:40,156
ฉันจะให้คุณยืมผ้าคลุมไหล่ใหม่ของฉัน
และชุดริบบิ้นสีเขียว

763
01:01:40,296 --> 01:01:42,856
เพราะที่แฮมลีย์ ฮอลล์ไม่มีใครรู้
ใครจะมาหรือจะไป

764
01:01:42,965 --> 01:01:46,332
ขอบคุณ แต่ฉันไม่ต้องการ
กรุณาผ้าคลุมไหล่และริบบิ้นด้วย

765
01:01:46,469 --> 01:01:51,702
จะไม่มีใครอยู่ที่นั่นนอกจากครอบครัว
ฉันคิดว่าไม่เคยมี และตอนนี้เธอก็...

766
01:01:51,841 --> 01:01:53,741
เธอป่วยมาก

767
01:01:55,044 --> 01:01:58,673
โอ้ที่รัก ฉันจะทำได้อย่างไร
ทำให้คุณกลับมาอารมณ์ดีเหรอ?

768
01:01:58,781 --> 01:02:03,684
คุณกระโดดตามคำเชิญโดยไม่ปรึกษาฉัน
ปฏิเสธสิ่งที่สวยงามที่สุดของฉัน

769
01:02:04,921 --> 01:02:08,015
ฉันจะทำให้คุณพอใจได้อย่างไรมอลลี่? ฉันสงสัย.

770
01:02:18,501 --> 01:02:22,301
นี่ไง คุณมอลลี่ เธอรอคุณอยู่

771
01:02:22,438 --> 01:02:24,497
ฉันจะตรงไปที่นั่น

772
01:02:35,818 --> 01:02:39,618
ออสบอร์นทำให้เราผิดหวังมาก

773
01:02:39,722 --> 01:02:44,716
คิดไม่ออกว่าเงินเท่าไหร่
หมดไปแล้วและเขาปฏิเสธที่จะอธิบาย

774
01:02:46,262 --> 01:02:48,730
และตอนนี้นายทหารจะไม่ให้เขาอยู่ในบ้าน

775
01:02:50,066 --> 01:02:54,400
โอ้ มอลลี่ เป็นไปได้ยังไง
ออสบอร์นทำผิดไปมากเหรอ?

776
01:02:55,438 --> 01:02:57,770
คุณต้องไม่ทำให้ตัวเองลำบากใจ

777
01:02:59,275 --> 01:03:04,872
ถ้าฉันพูดกับเขาเงียบ ๆ ได้
ฉันรู้ว่าเขาจะบอกฉันทุกอย่าง

778
01:03:05,014 --> 01:03:08,950
- จากนั้นส่งให้เขาตอนนี้ มันจะทำให้จิตใจของคุณผ่อนคลาย
- ไม่ ไม่ ไม่

779
01:03:09,051 --> 01:03:10,848
ฉันไม่สามารถขัดคำสั่งของนายทหารได้

780
01:03:10,987 --> 01:03:15,151
คุณไม่สามารถคิดว่ามันกระทบใจเขาได้อย่างไร
ต้องเลิกจ้างคนงาน

781
01:03:15,258 --> 01:03:18,853
และเขา...และเขาโกรธมากเมื่อได้ยิน...

782
01:03:21,230 --> 01:03:26,190
..ว่าออสบอร์นยืมเงินมา
ขัดกับความคาดหวังของเขา...

783
01:03:28,237 --> 01:03:30,034
.เมื่อนายทหารควรจะตาย

784
01:03:30,139 --> 01:03:35,406
ฉันจะไม่มีวันเชื่ออย่างนั้น ไม่สามารถเป็นได้
ที่มีคนบังคับเขา?

785
01:03:35,511 --> 01:03:37,877
ผู้ชายเลวๆก็จะทำแบบนี้ ฉันได้ยินพ่อพูดว่า:

786
01:03:38,014 --> 01:03:40,949
“ได้รับความไว้วางใจจากคนดี
แล้วใช้มันทำลายเขา"

787
01:03:41,083 --> 01:03:43,950
โอ้ คุณเป็นเด็กดี มอลลี่

788
01:03:44,887 --> 01:03:46,514
คุณจะคิดดีกับใครก็ตาม

789
01:03:48,424 --> 01:03:51,188
- ไม่ค่อยมีใคร
- ฉันอ่อนแอมาก

790
01:03:52,461 --> 01:03:59,299
ฉันสร้าง...ไอดอลของออสบอร์นแสนสวยของฉันขึ้นมา

791
01:03:59,435 --> 01:04:04,395
และตอนนี้ปรากฎว่าเขามี...เท้าดินเหนียว

792
01:04:37,273 --> 01:04:38,968
(SQUIRE) โรบินสัน มานี่!

793
01:04:40,409 --> 01:04:41,671
โรบินสัน!

794
01:04:42,245 --> 01:04:43,610
โรบินสัน!

795
01:04:47,216 --> 01:04:51,277
อา มอลลี่ เอ่อ เธอมันเลวมาก
ฉันกำลังส่งไปหาพ่อของคุณ

796
01:04:51,420 --> 01:04:54,685
คุณจะไปหาเธอไหม? ฉันคิดว่ามันคงจะทำให้เธอสงบลง

797
01:04:54,824 --> 01:04:56,985
แค่โจมตีก็จะผ่านไป

798
01:04:59,562 --> 01:05:01,792
โรบินสัน ส่งโธมัสไปที่บ้านกิ๊บสัน

799
01:05:13,276 --> 01:05:16,143
เอาล่ะ กูซี่ย์ คุณพักผ่อนเถอะ

800
01:05:47,643 --> 01:05:50,077
- เธอผ่านช่วงเวลานี้มาแล้ว
- โอ้ ขอบคุณ กิ๊บสัน

801
01:05:50,212 --> 01:05:52,476
สรรเสริญพระเจ้า ตอนนี้เธอกลายเป็นมุมแล้ว
ฉันไปหาเธอได้ไหม?

802
01:05:52,615 --> 01:05:53,980
อย่าปล่อยให้เธอพูด

803
01:06:00,089 --> 01:06:04,150
ฉันคิดว่าคุณควรเขียนถึงลูกชาย มอลลี่
บอกให้มาโดยเร็วที่สุด

804
01:06:04,260 --> 01:06:08,856
คราวนี้เธอผ่านมาได้แล้ว แต่มันก็ผ่านไม่ได้
นานแล้ว คุณรู้ที่อยู่ของพวกเขาไหม?

805
01:06:08,998 --> 01:06:12,058
ฉันไม่รู้จักของออสบอร์น
ฉันสามารถแนบจดหมายถึงเขาที่โรเจอร์สได้

806
01:06:12,201 --> 01:06:15,034
ใช่แล้วที่จะทำ อะไรก็ได้
เด็กหนุ่มสองคนนี้อาจจะอยู่ในโลก

807
01:06:15,171 --> 01:06:19,073
พวกเขาสนิทสนมพอๆ กับพี่น้องสองคนที่ฉันรู้จัก

808
01:06:19,208 --> 01:06:24,612
และแจ้งให้ Squire ทราบว่าคุณได้ทำเสร็จแล้ว
มันจะเป็นวิธีที่อ่อนโยนที่สุดในการทำลายมันสำหรับเขา

809
01:06:25,881 --> 01:06:29,749
- คุณจะบอกเขาไหมที่รัก?
- ครับคุณพ่อ

810
01:06:44,834 --> 01:06:49,294
ฉันคิดว่าคุณรู้ไหมเมื่อวันนั้นผ่านไป
เธอแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย

811
01:06:49,438 --> 01:06:52,498
คุณคิดอย่างไร?
ที่ใดมีชีวิตย่อมมีความหวังใช่ไหม?

812
01:06:54,043 --> 01:06:59,037
ฉันคิดว่าทันทีที่เธออาการดีขึ้น
เราจะไปเที่ยวลอนดอนหรือบาธ

813
01:06:59,815 --> 01:07:01,248
คุณคิดอย่างไร?

814
01:07:05,421 --> 01:07:09,824
เมื่อเช้าพ่อมาถึงก็บอกฉัน
เพื่อเขียนถึงมิสเตอร์โรเจอร์และมิสเตอร์ออสบอร์น

815
01:07:11,427 --> 01:07:14,021
เพื่อบอกว่าพวกเขาควรกลับบ้านดีกว่า

816
01:07:15,765 --> 01:07:18,757
และเขาต้องการฉัน
เพื่อบอกคุณว่าฉันได้เขียนถึงพวกเขา

817
01:07:19,869 --> 01:07:22,997
เขาบอกให้คุณส่งตัวออสบอร์นและโรเจอร์มาเหรอ?

818
01:07:26,075 --> 01:07:27,372
ใช่.

819
01:07:28,577 --> 01:07:31,910
ใช่ ฉันเข้าใจ

820
01:07:35,484 --> 01:07:37,349
มันมาแล้ว.

821
01:07:39,255 --> 01:07:41,849
แต่มันเป็นออสบอร์นที่นำมันมา

822
01:07:43,492 --> 01:07:46,984
ฉันไม่สามารถให้อภัยเขาได้สำหรับสิ่งนั้น ฉันไม่สามารถ

823
01:07:57,907 --> 01:07:59,272
คุณเป็นผู้หญิงที่ดี

824
01:08:01,677 --> 01:08:03,304
พระเจ้าอวยพรคุณ

825
01:08:13,389 --> 01:08:16,187
วันนี้เธอขอออสบอร์นอีกครั้ง

826
01:08:18,160 --> 01:08:22,324
- เธอรู้ไหมว่าเขาจะมาเร็วๆ นี้ วันไหน?
- ใช่.

827
01:08:23,799 --> 01:08:25,323
แต่เธออยากรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

828
01:08:27,503 --> 01:08:29,403
ฉันไม่สามารถบอกคุณได้

829
01:08:32,108 --> 01:08:35,134
- แต่คุณแน่ใจว่าเขาจะมา?
- ค่อนข้างแน่ใจ

830
01:08:37,079 --> 01:08:38,546
ฟานี่...

831
01:08:41,217 --> 01:08:43,242
เธอเรียกฉันว่าฟานี่บางครั้ง

832
01:08:43,385 --> 01:08:45,945
มันเป็นชื่อ
ของน้องสาวคนเล็กของเราที่เสียชีวิต

833
01:08:49,425 --> 01:08:54,829
ฉันหวังว่าฉันจะบอกคุณและเธอ
ทั้งหมดที่ฉันรู้เกี่ยวกับออสบอร์น

834
01:08:56,866 --> 01:08:59,960
แต่ฉันเกี่ยวข้องกับคำสัญญาและความลับมาก

835
01:09:28,164 --> 01:09:32,999
เธอเป็นยังไงบ้าง?
คุณจะบอกฉัน. คุณต้องรู้ความจริง

836
01:09:33,102 --> 01:09:35,662
ฉันเดินทางทั้งกลางวันและกลางคืน
ตั้งแต่ฉันได้รับจดหมายของคุณ

837
01:09:35,804 --> 01:09:40,537
เธอป่วยมาก
แต่ฉันไม่คิดว่าเธอรู้สึกเจ็บปวดมากนัก

838
01:09:40,643 --> 01:09:42,508
เธอต้องการคุณอย่างเศร้าใจ

839
01:09:42,645 --> 01:09:45,478
- พ่อของฉันส่งฉันไป
- ฉันรู้.

840
01:09:46,415 --> 01:09:49,248
ฉันคิดว่าไม่มีใครรู้ว่าเธอป่วยแค่ไหน

841
01:09:49,385 --> 01:09:54,618
โอ้คุณรู้ไหม ใช่ เธอบอกคุณมากมาย
เธอชอบคุณมาก

842
01:09:55,891 --> 01:09:58,291
และพระเจ้าก็รู้ว่าฉันรักเธออย่างไร

843
01:10:00,663 --> 01:10:05,691
ถ้าฉันไม่ถูกห้ามไม่ให้กลับบ้าน
ฉันควรจะบอกเธอทั้งหมด

844
01:10:06,869 --> 01:10:08,496
(SQUIRE) มอลลี่ นั่นคุณเหรอ?

845
01:10:14,910 --> 01:10:18,038
- คุณอยู่ที่นี่ครับ
- เขามาถึงเมื่อสักครู่ที่แล้ว

846
01:10:19,081 --> 01:10:20,378
เขาทำหรือเปล่า?

847
01:10:23,886 --> 01:10:28,289
โรบินสัน คุณออสบอร์นมาแล้ว
ให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ

848
01:10:28,424 --> 01:10:30,449
บางทีพระองค์อาจจะกินและดื่มก็ได้

849
01:10:40,102 --> 01:10:41,399
แม่...

850
01:10:44,707 --> 01:10:46,004
ฉันอยู่ที่นี่

851
01:10:47,376 --> 01:10:48,673
ฉันอยู่ที่นี่

852
01:10:55,718 --> 01:11:00,553
อ๋อ แค่นั้นแหละ. แวะมาบอกลา.
ถึงเธอ เธออาจจะรู้ว่าเป็นคุณ

853
01:11:33,756 --> 01:11:35,223
เดิน.

854
01:11:54,343 --> 01:11:58,006
จริงสิ ยังไม่ไปไหนเหรอ? ทำไมเธอยังคงอยู่อย่างไร

855
01:11:59,915 --> 01:12:02,543
นั่นใครน่ะ? เบ็ตตี้อยู่ไหน?

856
01:12:02,651 --> 01:12:05,745
เบ็ตตี้ไม่เหมาะเลย
และกลายเป็นคนไม่มีสติเลย

857
01:12:05,888 --> 01:12:08,015
แต่เธอก็ดูแลฉันตั้งแต่ฉันยังเด็ก

858
01:12:08,123 --> 01:12:11,092
ตอนนี้คุณเป็นหญิงสาวแล้ว
และคุณก็ไม่ต้องการเธออีกต่อไป

859
01:12:11,226 --> 01:12:16,425
โอ้ ฉันมีข่าวดังกล่าวสำหรับคุณ
ซินเธีย...อ่า ซินเธียกำลังจะมาอยู่กับเราแล้ว

860
01:12:16,532 --> 01:12:21,595
ฉันอยากให้เธอมาอารมณ์ดีเพราะว่า
ระหว่างเราเธอก็แค่เอาแต่ใจนิดหน่อย

861
01:12:21,704 --> 01:12:24,571
ฉันจะจัดห้องของเธอและห้องของคุณให้เหมือนกับฉัน...

862
01:12:24,673 --> 01:12:28,939
- โอ้ ไม่ ได้โปรด ไม่ใช่ของฉัน
- โอ้ใช่ ใช่ แน่นอนของคุณที่รัก

863
01:12:30,045 --> 01:12:32,570
คิดว่าคนอะไร.
จะพูดถึงฉันในเมือง

864
01:12:32,681 --> 01:12:35,275
ลูบคลำลูกสาวของฉันเอง
และละเลยสามีของฉัน

865
01:12:35,417 --> 01:12:38,978
ทุกคนคงจะรู้.
ฉันไม่ใช่แม่เลี้ยงทั่วไป ดังนั้น...

866
01:12:41,557 --> 01:12:46,153
โต๊ะเครื่องแป้งสไตล์ฝรั่งเศสเล็กๆ สีต่างๆ
บนผนัง คุณพูดอะไร?

867
01:12:46,295 --> 01:12:50,391
คุณทำอะไรกับของของฉัน?
พวกเขาเป็นของแม่ฉัน

868
01:12:51,700 --> 01:12:54,328
โอ้ มอลลี่ ฉันไม่รู้
จะทำอะไรกับคุณ

869
01:12:54,470 --> 01:12:57,803
ฉันทำดีที่สุดแล้ว แต่นายไม่ถูกใจฉันเลย

870
01:12:59,041 --> 01:13:03,774
บางทีคุณควรคิดถึงคนอื่น
บางครั้งเหมือนที่พวกเราที่เหลือต้องทำ

871
01:13:03,879 --> 01:13:08,248
ฉันกลัวคุณมาก
และซินเธียจะพิสูจน์ว่ามีสองคนที่เหมือนกัน